Laatste foto's geplaatst op 8 februari 2010 

 

We hebben een gezellig weekend achter de rug. Op vrijdag kwamen Shirley, Lucas en baby Libel bij ons logeren. Libel is 6 weekjes jong, dus echt nog een klein baby'tje vergeleken met onze monsters. Die middag had ik nog gewoon Duitse les, dus de kinderen gingen weer naar de oppas waar ze het reuze naar hun zin hebben. Ik ben wel een half uurtje eerder naar huis gegaan, ik wist immers niet hoe laat ze precies aan zouden komen en het zou lullig zijn als er niemand thuis was. Tycho heeft zo druk zitten spelen bij de oppas dat hij in het korte ritje naar huis (3 minuten) in slaap viel. Mirte was ook moe dus die heb ik ook maar even naar bed gebracht. Zo had ik dus ineens twee slapende kinderen overdag, Mirte gewoon in haar bedje en Tycho in de auto. Ik heb er maar een boekje bij gepakt en ben bij het keukenraam gaan staan zodat ik Tycho zag liggen en gelijk kon zien als hij wakker werd. Rond 5 uur kwam de familie en Tycho werd gelijk ook (heel chagrijnig) wakker. Nadat ik ze het huis had laten zien kwam Glenn ook thuis en gingen we aan tafel. De normale avondroutine voor de kinderen ging in werking en daarna konden we uitgebreid Libel bewonderen en gezellig bijkletsen.

 

Zaterdag gingen we rond 11 uur op pad naar Heidelberg. We reden naar Glenn zijn werk bovenop de berg en namen de bergbaan naar beneden. Tycho natuurlijk helemaal in zijn nopjes! Eenmaal beneden gingen we snel op zoek naar een eettentje want Libel had honger. Na een lunch van typische Duitse kost maakten we een wandeling door Heidelberg over de oude brug en langs de Neckar. Om 5 uur waren we weer terug boven en omdat Libel toch moest drinken zijn we even bij Glenn zijn werk gaan kijken om warme chocomelk te drinken. Eenmaal weer thuis ben ik met Lucas wat boodschappen gaan doen, terwijl de kinderen thuis te eten kregen zodat die weer op tijd naar bed konden. Gezellig wat zitten kletsen verder, we waren te moe op nog iets te gaan doen.

 

Zondagochtend zijn Glenn en Tycho naar de bakker gegaan om verse broodjes te halen. Na het ontbijt zijn we in de buurt gaan wandelen om in de middag lekker thuis door te brengen. Zo kon Mirte gewoon in haar bed slapen en kon Tycho lekker spelen (met iemand natuurlijk!) Toen de kinderen weer in bed lagen hebben we het Catanspel weer tevoorschijn gehaald, lang geleden dat we dat gedaan hebben. Glenn kon het nog te goed, want natuurlijk won hij weer.
Vandaag is de familie weer naar huis vertrokken. Tegen 12 uur zwaaide Tycho en ik ze uit. De volgende keer dat we ons nichtje zullen zien zal op zijn vroegst April zijn denk ik. Het was in ieder geval erg gezellig en we vonden het leuk dat ze hier een weekendje op bezoek zijn geweest.

 

Vandaag was ook de dag van de uitslag van de bloedtest van Mirte. Helaas niet helemaal goed, het blijkt dat Mirte allergisch is voor pinda's. De dokter vertelde dat ze haar bloed op allerlei noten en andere levensmiddelen heeft getest en alles gaf een waarde 0, wat dus niet-allergisch betekend, behalve pinda's. Op een schaal van 0 tot 6 had ze waarde 4 en vanaf die waarde is er geen twijfel mogelijk en is het een allergie. De pinda's moeten nu dus verbannen worden uit dit huis, tenminste het hoeft niet, maar ik vind dat wel zo veilig! De dokter stuurt ons nu een brief met de nodige informatie en een recept voor een epipen (denk ik, in ieder geval een spuit). Als we die info hebben gehad dan maken we een afspraak bij de dokter en geeft die ons uitleg hoe en wanneer we die dan moeten gebruiken. Op zich is het goed dat het alleen pinda de dooddoener is en niet ook nog andere noten, het nadeel is wel dat in heel veel producten een spoortje van pinda kan zitten, dat wordt dus goed etiketten lezen. Er is een kans dat Mirte over deze allergie heen groeit, de enige manier om dat te weten is om om de paar jaar een test te doe. Eerst maar weer even afwachten op die brief en op het gesprek met de dokter en dan zullen we er mee moeten leren leven. Helaas voor Tycho dus voorlopig geen pindakaas op brood, drie maal raden wat hij vanmiddag wou!

Even een snel berichtje vanuit Duitsland. Ben namelijk al een paar dagen snotverkouden waardoor ik slecht slaap en dus moe ben overdag! Maar goed wilde jullie het vervolg op Mirte's ziekenhuisbezoek niet onthouden. Een kleine twee weken geleden konden we bellen naar onze kinderarts om te kijken of hij al uitslagen had gekregen van de bloedtest die ze zouden doen. We belden een paar keer, maar kregen geen contact en omdat we daarna een week in Nederland zaten hebben we er niet meer aan gedacht om te bellen. Dinsdag belden we op en werd duidelijk dat die resultaten nog lang op zich zouden wachten. Het waarom daar zal ik jullie niet te veel mee bemoeien, maar het kwam er op neer dat we opnieuw bloed moesten laten afnemen van Mirte. Dit keer niet in het ziekenhuis maar gewoon op de praktijd van de kinderarts. Vanochtend dus de kinderen om kwart over 7 wakker gemaakt en op naar de kinderarts. Ik zie het niet zitten om dat in mijn eentje te doen met twee kinderen. Ten eerste omdat ik het helemaal niet leuk vind om mijn meisje zo te moeten zien en ten tweede omdat ik dan ook nog een Tycho om me heen heb lopen die dan vast niet even lief gaat spelen. Glenn moest dus mee! Na een gesprek met de dokter waarin hij nog wat toekomstscenario's omschreef gingen we naar een andere ruimte om bloed af te nemen. Ik ben met Tycho in de wachtkamer gebleven en Glenn hield Mirte in een houdgreep :( De dokter zelf moest er bij komen om te prikken want de zusters durfden het niet aan in die spekarmpjes van mevrouw. Dit keer waren twee pogingen nodig voor de benodigde buisjes. Ze hebben ook wat reserve voor eventuele vervolgtesten. Aankomende maandag kunnen we bellen voor de uitslag, zal ons benieuwen!

 

Het gaat trouwens prima met de kinderen. Lopen kost Mirte geen moeite meer. Ze begint zelf voorzichtig met rennen en gaat niet zo snel meer over op kruipen. Tycho is net als ik verkouden en daardoor ook wat sneller moe overdag. Helaas krijg ik hem met geen mogelijkheid zijn bed in overdag. Vandaag was hij zelfs zo moe (hij moest natuurlijk ook vroeg zijn bed uit) dat hij bijna in slaap sukkelde tijdens het eten! Ik heb er een filmpje van gemaakt maar die is met de filmcamera gemaakt en niet met het fototoestel dus die is niet zo snel op de computer gezet (lees: dan moet ik eerst een kabel zoeken en daar heb ik ff geen puf voor) Na het eten ging hij dan ook vrij snel naar bed terwijl ik even met Mirte in bad ging. Mevrouw vind badderen niet zo leuk meer, met name door het water wat over haar hoofd wordt gegoten om het te wassen. Dan maar samen met mij in bad dat gaat in ieder geval een stuk beter.

 

Vandaag zijn ook de spotjes gemaakt in de keuken. We hebben nu dus meer licht wat wel zo lekker is 's avonds. Nu nog  een paar nadere lichtpunten onder de bovenkastjes, maar die moeten nog besteld worden omdat de maat precies opgemeten moest worden. Ook heeft onze elektroman wat gerotzooid met de telefoonaansluiting. De aansluiting boven in de gang deed het niet, dus de telefoon en modem stonden beneden in de aparte woning. Nu staat alles boven wat toch een stuk praktischer is. Het enige was dat de draadloze internet het net deed, maar na wat zoekwerk is dat ook weer hersteld. Tenminste op mijn computer, bij Glenn doet die het nog niet, die zit dus nu in de gang een email te versturen met zijn computer met een kabel verbonden aan de modem.

 

Nou er is verder wel genoeg gebeurt, maar om dat nu allemaal nog te vertellen is ook weer zo wat. Ik moet gewoon weer vaker een stukje schrijven, dan krijgen jullie ook niet zulke lappen tekst te verwerken (al valt het nu best mee toch!)

Vandaag was best een bezet dagje. Ik had al verteld dat Mirte normaal om 10 uur wakker wordt en dan ergens om een uur of 2 nog voor 3 uur een dutje doet. Omdat ik op maandag en vrijdag de cursus Duits heb en dat precies valt onder Mirte's middagslaapje moet het schema op die dagen anders. Ik heb haar dus om half 8 wakker gemaakt (gaat dan niet van harte!) en tegen 10 uur leg ik haar dan weer in bed tot 13 uur, lunch en dan om half 2 breng ik de kinderen naar de oppas. Zo dus ook vandaag, allemaal prima en de kinderen zagen mij niet meer staan toen we bij de oppas waren (leuk hoor!).

 

De cursus is van kwart over 2 tot kwart voor 4, dat betekend dat ik de kinderen om kwart over 4 weer ophaal. Allebei met rode wangetjes van het spelen en toch ook wel moe. Helaas zou het vandaag wel even duren voordat ze in bed lagen. Vanavond was namelijk het winterfeest van de turnvereniging van Eschelbronn. Eigenlijk meer de generale, want het echte feest is morgen. Maar omdat het vanavond om 6 uur begon en morgen om half 8, leek het ons beter om vanavond eens te gaan kijken. Het was in de grote gymzaal van Eschelbronn. Er was een podium gemaakt waar de verschillende groepen hun kunsten vertoonden en in de zaal stonden lange tafels en je kon wat en eten en drinken krijgen. De kinderen hadden er eerst niet zo veel zin in, maar na een tijdje werd met name Tycho losser en was hij heerlijk aan het spelen op de matten die er lagen. Ook Mirte mengde zich tussen het andere grut, steeds meer lopend en minder kruipend. Beatrice was er ook en haar dochter Viviene liet ook wat kunsten zien. Zo is er ook een groep voor ouder en kind die lieten zien wat ze deden en daar gaan we als we terug zijn van NL ook eens een kijkje nemen.

 

Beatrice heeft ook iemand gesproken met de vraag hoe het zit met de kleuterschool. Het blijkt dat er in Eschelbronn nu ook een groep is vanaf 2 jaar. Goed nieuws! Gaan we in februari dus ook even naar kijken. Ik denk dat Tycho het wel heel leuk zou vonden om naar 'school' te gaan. Spelen met andere kinderen! Kindergarten is als het goed is alleen in de morgen dus 's middags is hij dan gewoon thuis. Wie weet doet hij dan nog wel een dutje in de middag, zou helemaal leuk zijn :)
Het was in ieder geval leuk om deze avond mee te maken, al hebben we nog niet met veel mensen kennis gemaakt, maar op deze manier moet het inburgeren wel gaan lukken natuurlijk. En volgend jaar staan Tycho en Mirte ook gewoon op het podium!

 

Om half negen zijn we weer naar huis gegaan, hup pyjama's aan en kinderen naar bed. Mirte kon haar ogen bijna niet meer open houden en ook Tycho was zichtbaar moe. Nu maar hopen dat ze (Tycho eigenlijk vooral) een beetje uitslapen, kunnen wij dat ook doen!

 

(Ik probeer een filmpje er op te zetten, maar dat mag even niet van punt.nl, dus hier kan je hem als het goed is bekijken: http://www.youtube.com/user/vdvenappel )

We hebben alweer een week internet en ik heb nu eigenlijk pas tijd en zin op iets te schrijven.  Sinds een goede maand doet Tycho namelijk geen middagslaapje meer dus overdag even de laptop pakken is er niet echt bij. Kan soms net even mijn mail lezen en dan is die pret ook voorbij want dan staat Tycho al bij me en die wil dan filmpjes kijken. Daar beginnen we maar niet aan, want zie hem maar weer bij de computer vandaan te krijgen! We mogen nog steeds niet klagen wat betreft het slapen van Tycho hoor. Hij gaat tegen 8 uur naar bed en wordt ook om 8 uur weer wakker. Heel af en toe lukt een middagslaapje nog wel maar dat is alleen als hij echt heel moe is. Verder heeft hij sinds kerst het puzzelen helemaal ontdekt. Hij heeft toen een legpuzzel gekregen van Bob de bouwer met 6,9,12 en 16 stukjes. In het begin nog erg lastig, maar nu kan hij ze allemaal zonder hulp maken. En ook een puzzel met 49 stukjes kan hij met hulp al goed maken. We doen soms de hele dag niks anders dan puzzelen, ik kan ze nu dan ook allemaal wel blind leggen!

 

Met Mirte gaat het goed. Over haar slaapschema hebben we ook echt niet te klagen. Ze gaat net als Tycho tegen 8 uur naar bed en de volgende morgen haal ik haar pas uit bed om 10 uur, meestal is ze dan wel wakker, maar ik hoor haar niet. Dan slaapt ze in de middag ook nog tussen 2 en 5, en ook dan moet ik haar wakker maken. Ze heeft duidelijk mijn slaapgenen gekregen ;) Ze heeft geen allergieaanval meer gehad. We moesten afgelopen maandag naar de kinderarts en die vertelde ons dat het ook heel goed een eenmalig iets geweest kan zijn. We hebben de uitslag van de bloedtest nog niet binnen, dus de dokter zou bellen hoe of wat en dan konden wij donderdag naar onze kinderarts bellen om te weten hoe we nu verder moeten. We wachten dus gewoon nog even af en laten de pinda's nog even in de kast liggen. Het lopen heeft ze trouwens helemaal ontdekt. Ze loopt steeds meer en steeds grotere stukken. Vanmiddag was ze echt een wandelingetje aan het maken, naar de keuken en weer terug naar de eettafel om daar omheen te gaan lopen. Ook sjeest ze als het even kan naar de trap, want die beklimmen is ook wel erg leuk. We hebben daar geen traphekje om de simpele reden dat dat niet gaat, dat moet ik dus goed in de gaten houden. Alhoewel ik het ook wel hoor, want Tycho zit dan ook op de trap en samen hebben ze dan de grootste lol.

 

Verder gaat alles hier aardig zijn gangetje. Glenn en zijn collega's zijn druk aan het vergaderen wie de vier postdoc posities krijgen in september. Glenn 'krijgt' ook een postdoc en het is wel grappig om dit keer aan de andere kant van de tafel te zitten. Er waren iets van 200 sollicitaties en ik geloof dat ze er nu wel uit zijn. Ikzelf vermaak me met puzzelen met Tycho! Nee hoor ook met het huishouden en alles er omheen. We hebben nu sinds twee weken een tweede auto en dat is wel heel prettig, zo kan ik tenminste makkelijker het huis uit met de kinderen. Zo kan ik ook langzaam de winkels in de omgeving verkennen, toch wel nuttig want zoiets als een HEMA of een Blokker heb ik nog niet kunnen vinden. Volgende week zitten we voor een klein weekje in NL, Glenn heeft een meeting in Dwingelo. Heb al een boodschappenlijstje klaarliggen!

 

\Natuurlijk staan er ook weer foto's op de fotosite!

Allereerst natuurlijk nog voor iedereen de beste wensen voor het nieuwe jaar. Officieel mag het geloof ik niet meer, maar ach who cares.

 

Het is een hele tijd stil geweest op mijn blog. Ik had namelijk niet de gelegenheid om iets neer te zetten omdat we nog steeds geen internet en telefoon hebben. We hebben nu eindelijk bericht gekregen dat we aan komende woensdag telefoon hebben en als het goed is ook internet, maar het is altijd een verrassing of het wel of niet in een keer werkt.

 

Het leven heeft hier natuurlijk niet stil gestaan. De zondag voor kerst hebben we alle meubels die beneden in de kleine woonkamer stonden naar boven verhuisd en sindsdien leven we in de hoofdwoning. We wilden de boel in de huiskamer een beetje op orde hebben voordat we een grote invasie van familie en vrienden over de vloer kregen. Op dit moment is de woonkamer/eetkamer/keuken aardig af. De lampen die we besteld hebben zijn binnen en moeten nog opgehangen worden en ook de schilderijen moeten nog een plekje krijgen, nog wat planten hier en daar, maar in grote lijnen is de de woonplak wel af.

 

De dag voor kerst vertrokken we naar Glenn zijn ouders. Dit is goed te doen zonder tussenstop, we zijn dan bijna 4 uur onderweg. We hadden nog altijd ons mobieltje binnen handbereik want Glenn zijn zus liep al 1,5e week overtijd. Die avond, om 11 uur, toen we gezellig wat zaten te kletsen kwam dan eindelijk het verlossende telefoontje. Shirley en Lucas waren de trotse ouders geworden van een dochter Libel! Shirley lag al een aantal dagen in het ziekenhuis en er was al meerdere malen geprobeerd om de bevalling in te leiden, maar niks gebeurde dus Libel is met de keizersnee gehaald. Alles ging gelukkig goed met het kersverse gezin. Eerste kerstdag vierden we met Glenn zijn familie. Door de komst van Libel werd de planning wat omgegooid want natuurlijk gingen Glenn zijn ouders hun kleindochter bewonderen. Wij bleven thuis en vingen de andere twee zussen met aanhang en kinderen op. Het was een vrolijke boel met Tycho, Mirte, Alan (vandaag 1 geworden) en Renske (8 maanden). Toen Glenn zijn ouders weer terug waren hebben we lekker gegeten en toen de kinderen n bed lagen (wat ze allemaal braaf gingen deden) hebben we nog heel melig Bingo gespeeld. Veel gelachen dus een geslaagde dag al miste we natuurlijk wel een deel van de familie, maar met een leuke rede. Op tweede kerstdag gingen we naar mijn ouders toe. Om een uur of drie kwam mijn zus met haar gezin ook en toen moesten er natuurlijk cadeautjes uitgepakt worden. Tycho en Tim hielpen opa met het pakken van de cadeautjes en Tycho hielp iedereen wel met het uitpakken daarvan. Alleen de cadeautjes van Tycho, daar mocht niemand anders aankomen alleen hijzelf. De kinderen en ook de volwassenen zijn allemaal weer stierlijk verwend! Helaas gingen de kinderen nu niet voorbeeldig slapen. Tycho gooide een doos Duplo in zijn bed en tja dat slaap lastig he. Mirte vond het beneden veel te gezellig, Rick was niet helemaal tip top in orde, alleen Tim ging rustig liggen en sliep. Niet helemaal zoals gepland, maar ach dat krijg je met jongen kinderen.

 

Zondag na kerst zijn we eerst met de kinderen naar mij oma gegaan. Tycho vind het leuk om uit het raam van de 14e verdieping te kijken naar de boten en treinen. In de middag hebben we de kinderen bij mijn ouders gelaten en zijn wij op kraambezoek gegaan bij Shirley. Ze lag nog in het ziekenhuis van Zutphen, toch een kleine 2 uur rijden vanuit Maassluis. En dan zie je weer dat kinderen zo snel groeien! Libel was een schatje om te zien en Shirley en Lucas straalde vol trots.

 

Maandag de 28e gingen we weer terug naar Duitsland. Mijn ouders vertrokken gelijk met ons. Ze reden langs Dinteloord om de familie Pot en onze twee poezen op te halen en reden toen ook door naar Duitsland. Wij kwamen een klein half uur eerder aan en konden zo mooi de boel gereed maken voor het eerste bezoek. En natuurlijk ook voor de komst van Patchy en Sally die we al een half jaar niet hadden gezien. Patchy ging gelijk op onderzoek uit maar Sally kroop angstvallig weg in een hoekje. Het heeft wel een paar dagen geduurd voordat die wat meer op onderzoek ging.
De mannen gingen aan de slag in het washok om daar het een en ander te veranderen aan de afvoer en om er een wasbak op te hangen. Mijn vader vond ook nog wat andere klusjes dus de heren hadden het gelijk druk. Mijn dames hielpen me met het huishouden en deden boodschappen. Woensdag 30 december was dan toch echt de dag dat het alweer 1 jaar geleden was dat Mirte geboren werd. Onze kleine baby is niet zo klein meer, maar een echte dreumes geworden. Na het opstaan kreeg ze haar cadeautje al was Tycho daar meer in geïnteresseerd en vond Mirte het verpakkingsmateriaal leuken. In de loop van de middag kwam het bezoek. Mijn neef Robert en zijn vriendin Martine waren er als eerste, niet veels later kwam Glenn zijn zus Leila met vriend Erik en zoontje Alan en toen ook mijn Sashja, Ron, Tim en Rick er waren was het een drukke boel. Mirte kreeg haar taartje en als een echte dame hield ze het heel beschaafd. Het was gezellig druk en Mirte heeft genoten van alle aandacht. Leila en co gingen die avond weer terug naar huis, Robert en Martine sliepen die nacht in een hotel en de rest bleef slapen.

 

Op oudejaarsdag werden er natuurlijk oliebollen en appelbeignets gebakken. Sashja, Ron, Tim, Robert en Martine gingen Heidelberg verkennen terwijl Rick bij ons bleef. Die avond was het een gezellig samenzijn en natuurlijk hadden Robert en Ron vuurwerk meegenomen die om 12 uur afgeschoten werd. Tim werd wakker gemaakt om te kijken en Tycho die een beetje ziekjes was is huilend wakker geworden van het lawaai. Hij vond het gelukkig wel mooi om te zien en na een uurtje ging hij ook weer slapen. Mijn ouders en de familie Pot bleven nog tot 2 januari terwijl de rest de 1e weer naar Nederland vertrokken. Het waren hele gezellige dagen maar wel erg druk. Vooral Tycho had daar last van, waardoor hij niet altijd een opperbest humeur had en niet al te best sliep. Gelukkig voor ons was hij weer snel zichzelf toen het weer rustig was in huis. De katten hebben ook hun rust gevonden. Patchy ligt weer lekker op de bank en Sally heeft haar plek gevonden bovenop de stenen vensterbank die op de verwarming ligt en dus lekker warm wordt.

 

We dachten een rustige eerste week van het nieuwe jaar te krijgen, maar niks was minder waar. Het gebeurde afgelopen dinsdag 5 januari. Tycho zat lekker aan de Nederlandse boterham met pindakaas en Mirte, onze levende vuilnisbak, kreeg de laatste stukjes die Tycho niet meer wilde. Niet veel later wilde ik Mirte haar pap geven toen ik het ineens zag. Een deel van haar onderlip was helemaal opgezwollen. Ik riep Glenn of hij dat al gezien had en hij kon het zich niet herinneren. Aangezien de lip dikker werd leek het niet waarschijn lijk dat Glenn dit over het hoofd had gezien. Daarbij kreeg ze ook nog rode vlekken in haar gezicht. Het was allemaal nogal beangstigend dus Glenn belde onze dokter op. Nadat deze had gevraagd of ze ademsnood had, wat gelukkig niet het geval was, wilde hij dat we even op controle kwamen. Tycho liep nog in pyjama, dus Glenn is thuis gebleven en ik ben met Mirte weg gegaan. Onderweg naar de dokter begon Mirte ineens over te geven, haar hele stoel zat onder en natuurlijk was ik in de haast de reserve kleding vergeten. Omdat Mirte niet reageerde op mijn geschreeuw om haar wakker te houden ben ik echt naar de dokter gescheurd. Gelukkig vlak bij de dokter reageerde ze weer, maar ik heb het echt heel benauwd gehad in de auto! Haar kleding had de helemaal onder gekotst, maar jammer dan, ik moest naar de dokter toe. De dokter was bij de receptie toen ik aankwam en we konden gelijk doorlopen toen hij ons zag. Mirte kreeg gelijk een zetpil en een drankje om te zwellingen te verminderen. Gelukkig was ze zelf weer zo vrolijk als wat en afgezien van het feit dat ze er niet uit zag leek er niks aan de hand. Na een tijdje had de dokter geconcludeerd dat het waarschijnlijk om een allergische reactie ging, maar dat het grootste gevaar geweken was. Wel wilde hij dat Mirte naar de kinderkliniek in Heidelberg ging ter observatie in ieder geval voor de rest van de dag. Mirte heb ik in mijn jas gewikkeld en in Tycho's autostoeltje gezet en heel wat geruster gingen we naar de kinderkliniek. Daar is Mirte weer onderzocht door 2 artsen en werd ze opgenomen. Er moest bloed afgenomen worden om te testen of het op een notenallergie gaat. Ze heeft tenslotte pindakaas gegeten, maar ook brood met allerlei pitjes dus wat het precies is weten we nog niet. Het bloed afnemen ging niet echt makkelijk. Mevrouw heeft nogal wat babyspek en daardoor zijn de aders niet te vinden. In haar hand mislukt, de binnenkant van de rechter elleboog ook, pas de derde poging en veel wroeten in de linker elleboog gaf het gewenste resultaat. Ze kreeg ook gelijk een infuus voor het geval ze medicijnen nodig had. Om de 6 uur kreeg ze een drankje tegen de zwellingen en roden plekken. In de middag viel Mirte in slaap en kon ik even naar huis om wat spullen bij elkaar te rapen. Ik had immers nog altijd geen kleding voor Mirte, ze droeg wat ziekenhuiskleding. Ze moest een nachtje blijven en gelukkig mocht ik bij haar blijven. Ze was ondertussen weer helaal haarzelf en geen haar op haar hoofd die het nodig vond om die avond te gaan slapen natuurlijk! Uiteindelijk moest ze wel want ze was doodop en werd ze aan de bewaking gezet voor het geval er nog een late reactie op zou treden. De volgende dag waren de rode vlekken bijna weg getrokken en haar lip was weer normaal. Ik wachtte op de dokter die langs moest komen, maar het was 3-koningen en dus een vrije dag! Gelukkig kwam er wel een noodarts en die heeft Mirte ontslagen uit het ziekenhuis. We hebben nu medicijnen in huis voor het geval zoiets weer gebeurd. De uitslag van het bloedonderzoek duurt een week of twee en tegen die tijd moet Mirte nog een dag naar de kliniek voor verdere allergietesten. Gelukkig gaat het nu allemaal weer prima, maar pindakaas verbannen we even uit dit huis. Het was in ieder geval een hele inspannende week met een vervolg.

 

Mirte dinsdagmorgen

 

Mirte woensdagmiddag

 

Maar Mirte krijgen we niet klein hoor, zelfs niet als ze in het ziekenhuis ligt! In het ziekenhuis heeft ze namelijk voor het eerst echt los gelopen. Niet een klein stapje zoals ze al deed maar echt een aantal stappen achter elkaar. En thuis oefent ze ook rustig door, nog even en de kruipfase is voorbij en hebben we echt te maken met een dreumes en sluiten we het babytijdperk (voorlopig) af. 

 

heb een filmpje van Mirte die aan het stappen is. zal proberen of ik die op youtube kan uploaden ofzo binnen een uurtje, zo niet dan krijgen jullie die nog te goed.

http://www.youtube.com/watch?v=sJK_inI-7_Y

13 december 2009

Niet normaal hoe snel een dag voorbij kan vliegen. Over twee weken is kerst alweer voorbij en we zitten absoluut nog niet in een kerststemming! Natuurlijk zien we om ons heen wel kerstbomen en buitenversieringen verschijnen, maar zelf hebben we de versieringen nog niet tevoorschijn gepakt. Niet dat we van plan zijn om dit jaar alles neer te zetten, maar een boom komt er zeker wel. De kunstboom is al gevonden, we doen nog maar even geen moeite met een echte dit jaar. Het enige wat we nog wel moeten vinden is de kleine transformator! Het is namelijk een Amerikaanse boom en die werkt niet op 230V. We hadden de boom willen verkopen, maar ja niemand zocht een boom in juli, gek he.
Maar goed ondertussen is er weer het een en ander veranderd in huis. Sommige zullen de nieuwe foto's misschien al gezien hebben, de keuken is namelijk afgelopen week geplaatst! Op maandag kwam de vrachtwagen met alle spullen voorrijden en werd er begonnen met opbouwen. De elektricien was er ook, want die moest nog wat stopcontacten afmaken, wel zo handig als bv de koelkast stroom wil hebben. Ook moest de loodgieter nog langs komen want de kraantjes zaten niet op de leidingen. Verder gelukkig geen foute dingen en ze maakten goede vorderingen de eerste dag. Ach ja nog wel iets. Toen ze de vier gaten in het plafond boorden voor de afzuigkap kwam er een deel van het plafond mee! Gelukkig niet heel ernstig en kon dat later in de week makkelijk gedicht worden. Op dinsdag kwamen ze de keuken afmaken en Beatrice, de verkoopster en zo ongeveer onze buurvrouw, kwam even langs om te kijken of alles goed ging. Ze moest werken die dag en zou gelijk even de man van de granietplaat bellen om te conformeren dat hij die middag langs kon komen om de boel op te meten. Ze belde me na een kwartier op dat wij nog niet ons akkoord hadden gegeven voor het aanrechtblad. Oeps, door alle drukte vergeten dus. Gelijk gebeld en gelukkig kon hij wel op woensdag komen. Het werkblad wordt nu op dinsdag geleverd en op woensdag wordt het kookveld en de vaatwasser aangesloten. Ook komt de elektricien nog langs begin deze week om alle stopcontacten te vervangen (deze zijn namelijk bruin en geef ons maar wit), spotjes  tussen de afzuigkap en de muur te plaatsen en nog wat andere kleine dingen te doen. Ook komt de man die zowat al het werk heeft gedaan nog langs om wat kleine dingen af te werken. Het plan is om volgende week over te gaan naar boven. We zijn al bezig met het uitpakken van de dozen en alles een nieuw plekje te geven. Doordeweeks probeer k ook het een en ander te doen overdag, maar als de kinderen wakker zijn dan schiet het niet zo op. Maar beetje bij beetje komen we er wel!
Op zaterdag zijn we nu elke keer druk in de weer. Zo moeten we nog lampen hebben voor in de woonkamer, moeten er toch ook kerstcadeautjes komen net zoals gewone boodschappen. Ook moesten we een nieuwe telefoon hebben, we hebben nog ergens (met nadruk op ergens!) een telefoon uit ons Leiden-tijdperk, maar ja al zouden we weten waar die lag dan hebben we er nog niks aan, want hier hebben ze weer een andere aansluiting. Als het goed is hebben we voor de kerst internet en telefoon (haleluja!) We zijn eindelijk deze week naar Sinsheim gegaan om dat te regelen. Hopelijk gaat het allemaal zonder problemen en kunnen we weer snel onbeperkt surfen en kan ik weer dagelijks bij mijn mail en andere weblogs lezen.
Met Tycho en Mirte gaat het prima. Tycho is weer helemaal hersteld van zijn infecties. Na een paar dagen was het innemen van de antibiotica en de oogdruppels absoluut geen probleem meer. De oogdruppels vond hij wel grappig aanvoelen en de antibiotica was een soort traktatie leek wel! We hebben echter wel weer iets anders bij hem ontdekt. Omdat we nog geen tweede auto hebben (wel aan het zoeken) neemt Glenn de auto elke morgen mee naar zijn werk. Maar soms heb ik de auto ook nodig overdag en dan brengen we Glenn naar zijn werk en halen hem in de middag weer op. Glenn werkt boven op een berg(je) en de route ernaartoe heeft een aantal haarspeldbochten. Het is nu al twee keer voorgekomen dat we net Glenn gedropt hebben en op weg zijn naar beneden dat Tycho ineens over begint te geven. 'Gelukkig' alleen op zichzelf en op zijn stoel en niet door de hele auto, maar toch heel vervelend. Want tja, plannen moeten worden gewijzigd, gelijk naar huis, Mirte de box in wat ze absoluut niet meer leuk vindt, Tycho schoonmaken weer troosten en aankleden en natuurlijk de auto schoonmaken en vooral ook zijn stoeltje! Voordat ik kan doen wat ik wilde doen zijn we weer een goed uur verder en heb ik een hele boze Mirte. We denken nu dat hij last van wagenziekte heeft. Ik heb daar namelijk ook last van en beide keren zat hij wat te lezen en dat is funest bij wagenziekte. Als we Glenn gaan brengen en halen dan mag hij voortaan dus geen boekje meer lezen in de auto. Hij weet dit ook, hij zegt dan: 'boekje niet mee, Tycho spugen'. De laatste keer dat we Glenn weg brachten, zijn we boven ook even uitgestapt voor wat frisse lucht, alles beter dan een kotsend kind in de auto!
Mirte is de laatste tijd wat lastiger aan het worden. Ze eist haar aandacht op en probeert zich letterlijk en figuurlijk van Tycho af te bijten. Ze zijn met z'n tweetjes echt een beetje aan het uitvechten wie de aandacht van mama kan krijgen. Het probleem is ook dat ze alle twee met precies hetzelfde speeltje willen spelen en als ik een dan op iets anders wijs dan wil de ander dat ook gelijk gaan doen. Maar ach, komt allemaal wel weer goed, maar op sommige momenten ben ik in staat een hele grote rol behang te kopen!
Mirte was de afgelopen dagen niet echt lekker. Waarschijnlijk had ze een virusje te pakken want haar vuile broeken waren zo dun als water. Ben blij dat we nu een eigen wasmachine hebben want die hadden we de afgelopen week hard nodig. Gelukkig zag het er vanmiddag al weer wat beter uit, het heeft toch 5 dagen geduurd.
Vandaag was trouwens een klein beetje een rampdagje. De dag begon prima, lekker rustig aan, ontbijtje, wat dozen uitpakken. Na de lunch besloten we naar de kerstmarkt in Heidelberg te gaan om toch te proberen een beetje in kerststemming te komen. Nou dat is niet helemaal gelukt. Het was stervens koud, zo tegen het vriespunt met zelfs een klein beetje natte sneeuw. Mirte had het al na 20 minuten niet naar haar zin. Ze was goed ingepakt maar wilde gewoon uit de kinderwagen. Tycho begon toen ook te miepen dat hij chocolademelk wilde en geen sap wat ik meegenomen had. We hebben het dan ook maar snel voor gezien gehouden, want om nou met twee huilende kinderen gezellig over zo'n markt te lopen, nee dank je. Eenmaal weer in de auto hadden we Mirte een fles met sap gegeven en het was gelijk goed, er kon zelfs weer een lachje vanaf toen we bijna thuis waren. Eenmaal thuis hadden we weer twee vrolijke kinderen. Misschien was het allemaal gewoon even te veel en protesteerde ze op deze manier dat ze gewoon lekker thuis hadden willen blijven. We hebben in ieder geval wel een mok van de kerstmarkt, dus die verzameling is van start gegaan. Wel jammer, maar ja volgend jaar beter.

 

18 december:

wilde nog een stukje schrijven, maar het sneeuwt boven op de berg (beneden niet!) en ik wil nog wel heelhuids thuiskomen, dus het komt later) Zal nog wel ff snell nieuwe foto's op de site zetten.

Woensdag 25 november
We leven alweer bijna twee weken verder. Ook in Duitsland gaat de tijd snel!
De kamers van de kinderen zijn bijna af. De meubels staan er in, alleen moet er nog het een en ander gedecoreerd worden. Voor Mirte's kamertje hebben we Pooh-applicaties gekocht die we nog op de muren moeten plakken, nog wat verdere accessoires en het is wel klaar. Tycho's 'grote' bed staat en ook heeft hij een nieuwe kledingkast gekregen. Omdat hij tegenwoordig met een lampje aan wil slapen hebben we een nachtlampje van Mickey Mouse voor hem gekocht. We zijn er nog niet helemaal uit wat we zijn kamer nog voor thema gaan geven.

 

Beneden in de woonkamer/keuken schiet het nu ook aardig op. Het plafond is weer wit, de muren zijn opnieuw gestuukt en in het gedeelte waar de keuken komt zijn de tegels gelegd. Vanmorgen is het parket gebracht en om vanmiddag komt er de legger kijken hoe de ruimte er uit ziet en misschien gaat hij wel gelijk beginnen. Als het een beetje meezit kunnen we na het weekend rustig aan naar boven verhuizen. Of in ieder geval kunnen er boven dan de meubels opzetten en wat dozen uitpakken. De studeerkamer is ook geverfd, een wand heeft een kleurtje gekregen zodat het kamertje lekker zonnig oogt.

 

Verder zijn we op 19 november voor de eerste keer naar de kinderarts geweest.  We zijn natuurlijk de ruime kliniek in Princeton gewend, met een aparte wachtkamer voor zieke en gezonde kinderen en de wachttijd was daar meestal niet zo lang. Hier viel dat toch vies tegen. De kinderars zit in een ouder gebouw, op een hoog, dus een kinderwagen is lastig meenemen.  Een wachtkamer voor iedereen dus kom maar op met die bacillen! We hadden om 8 uur een afspraak, maar werden pas om half 10! Geholpen. De kinderen hadden het op dat moment dan ook wel gehad, maar ja. Gelukkig was er voldoende speelgoed in de wachtruimte. We kwamen vooral ter kennismaking eigenlijk. Mirte zou in de VS al met 9 maanden weer aan de prikken moeten maar in DL is de volgende prik pas met 12 maanden (en 13 en 14 en 15!) Geen prikken dus nog voor onze kinders maar wel een AKK (algemene kinder keuring) Mirte weegt nu (met 10,5e maand) 10,4 kg en is 74 cm lang en Tycho weegt 15,4 kg en is 95 cm lang. Verder was alles prima in orde.

 

Het was maar goed (of niet met al die bacillen!) dat we die week langs waren geweest want Tycho werd het afgelopen weekend een beetje ziekig. Het begon al de nacht van zaterdag op zondag. Hij werd veel wakker, had pijn in zijn ogen en sliep dus erg onrustig. Zondag was dan ook een rustig dagje en die nacht sliep Tycho met mijn moeder in het grote bed, mijn vader op een slaapbank en wij beneden zodat wij even een goede nachtrust zouden hebben. Nou Ik heb niet goed geslapen, blijkbaar had ik ook wat te pakken want mijn keel voelde als prikkeldraad. Tycho heeft ook weer veel liggen woelen en met name zijn ogen zagen er niet uit afgelopen maandagmorgen. Glenn heeft dus de dokter maar gebeld en we konden gelijk langskomen. Omdat ik niet goed geslapen had is mijn vader met Glenn naar de kinderarts gegaan. Weer moesten ze lang wachten (ze werken blijkbaar niet met concrete afspraken, maar hebben spreekuur dus dan kan je maar beter vroeg zijn. Tycho bleek een bacteriële infectie te hebben en die zat in zijn ogen, neus, en ook al een beetje in zijn longen. Dus hup aan de antibiotica, neusdruppels en oogdruppels. Maandag was het een klein zielig poppetje, dis bijna de hele dag verder voor de laptop (dvd) heeft gezeten. Dinsdag ging het al een stuk beter, zijn ogen zagen er nog wel wat rood uit, maar er kwam geen vuil meer uit en ook werd hij weer wat meer zichzelf (lees ondeugender!) Dit is echt de eerste keer dat Tycho ziek is, gewoon zielig om te zien. Ben wel blij dat hij kan praten dan kan hij tenminste zeggen wat er aan de hand is.

 

Vandaag zouden we eigenlijk naar de kerstmarkt in Heidelberg gaan, die is vandaag begonnen en duurt een hele maand. Maar ja Tycho is nog niet op en top dus hebben we maar besloten om nu niet te gaan. Mijn ouders gaan morgen weer richting Nederland, ze hebben ons goed geholpen met voornamelijk de bovenverdieping en het schoonmaken. Het scheelt heel veel als je wat hulp hebt zeker als er nog twee kleintje rondlopen ook.
Gelukkig zitten de deadlines bij Glenn zijn werk er ook op, dus dan hebben we weer wat meer tijd om dingen te regelen en in orden te maken. We moeten eens na gaan denken over kerst en Mirte's verjaardag is ook al over een goede maand. We kunnen in ieder geval zeggen dat we weer een hectisch jaar achter de rug hebben!

 

Vrijdag 30 november
Gister was het Thanksgiving in de VS. We hebben er zeker aangedacht toen we voor ons bordje met pasta zaten. Gelijk het besluit genomen om het volgend jaar ook te gaan vieren inclusief alle gerechten die daar bij horen!

 

Met Tycho gaat het ondertussen al stukke beter. Gister zijn we nog naar de dokter gegaan en zijn longen zijn bijna schoon. Zijn middenoren zijn nog wel ontstoken dus we moeten nog even doorgaan met de oog en neusdruppels. Mirte hadden we ook meegenomen naar de dokter want haar oogje begon ook wat dicht te zitten. Ze heeft een virale infectie en heeft nu dus ook druppels voor in de ogen en neus gekregen. 

 

Mijn ouders zijn gister weer naar huis vertrokken. Ze hebben heel wat werk gedaan in ons huis en vonden het heel erg fijn dat ze er waren! Dikke kus voor jullie!

 

We sliepen vannacht voor de eerste keer  allemaal boven. Mirte sliep al in haar kamertje sinds het weekend, maar omdat Tycho ziek werd hadden we het voor hem even uitgesteld. De eerste nacht dus dat Tycho in zijn nieuwe bed ging slapen. Geen babybed meer maar een echt peuterbed! We hadden bedacht om maar gelik boven te blijven en wat te gaan lezen, want die jongen zou er vast wel een paar keer uitgaan nu. Niets was minder waar, hij ging lekker liggen, slaapzak aan dekbed over zich heen, zei toedeloe en we hebben hem niet meer gehoord tot kwart voor 8 vanmorgen!!!! Blijkbaar was hij toch echt toe aan een groot bed. Ben heel benieuwd of het vanavond ook zo goed gaat!

 

Nieuw foto's zijn weer te bewonderen op de fotosite!
Fijn weekend allemaal!

Cursus Duits bij Glenn zijn werk, dus ik kan weer even bij internet ;)

 

Het is nu alweer twee weken geleden dat we de sleutel van ons huis hebben gekregen en het begint zo langzaamaan wel een beetje meer als ons huis te voelen. We kregen op vrijdag de sleutel en op maandag zouden onze spullen uit de VS komen. Dat weekend konden we nog niet veel doen in het huis. Het zat gelukkig ook nog niet in de planning want er stonden nog aardig wat spullen in sommige kamers. Op zaterdag heeft de oude eigenaar nog alles leeggehaald, het was dus maar goed dat de spullen niet die vrijdag bezorgd konden worden. Niet dat we zelf rustig niks hebben gedaan hoor, er moest oa een wasmachine en droger gekocht worden.

 

Omdat we ook geen keuken meer hadden moesten we ook op zoek naar iets om op te koken en een koelkast. We hadden van mijn neef Robert en zijn vriendin Martine al twee campinggasstelletjes en een combimagnetron te leen gekregen, dus op zich konden we wel koken maar ideaal is het natuurlijk niet met twee kleine kinderen. We waren in de meubelzaak waar we ook onze keuken gekocht hebben om te kijken naar oa een slaapkamer voor de logeerkamer en naar een goedkoop keukenblok. Toen kwamen we Beatrice, onze verkoopster, tegen, die ook zowat onze buurvrouw is, en nadat we haar vertelde dat we dus helemaal geen keuken hadden totdat de nieuwe wordt geïnstalleerd, gingen haar radaren draaien. Ze had een klant die van een keuken af moest omdat ze die niet mooi vond en dus een nieuwe keuken wilde. Ze belde haar op en we zijn gelijk langsgegaan om te gaan kijken. Niet helemaal onze smaak, maar wel een volledige keuken die we voor een kleine prijs over konden nemen! We moeten alleen nog wel even kijken of de keuken wel in de ruimte benden zou passen. Op zondag kwam Beatrice langs met haar dochter om de keuken op te meten en te plannen. Het was een beetje passen en meten, maar uiteindelijk bleek het allemaal best te passen als we een paar kastjes weg zouden laten.
We maakten die zondagmiddag gelijk kennis met de Duitse gastvrijheid. Beatrice nodigde ons namelijk bij haar thuis uit voor koffie met zelfgebakken gebak en liet ons kennis maken met haar schoonouders die een lange tijd in de VS hadden gewoond. Super gezellig en heel leuk om zo ontvangen te worden!

 

Terug naar de keuken. We besloten om de keuken te nemen en uiteindelijk hebben we er 500 euro voor betaald inclusief koelkast, vriezer, oven, elektrische kookplaat, kleine vaatwasser en magnetron. Beatrice had ons ook al contact gebracht met iemand die de keuken voor ons kon dementeren en weer monteren dus alles helemaal prima! We moesten alleen nog een aanrechtblad hebben, want doordat de keuken een andere opstelling kreeg, moest die wel vernieuwd worden. Later mee hierover.

 

Maandag 2 november kwamen de spullen. Al om 8 uur stonden de verhuizers op de stoep. We waren er zelf nog maar een paar minuten dus dat was goed gepland. Omdat de woonkamer nog verbouwd moet worden en ook de bovenverdieping nog het een en ander moest ondergaan, hadden we drie plekken voor de spullen bedacht. De spullen die we direct nodig hadden, zoals de banken, eettafel, speelgoed,  kinderbed en box gingen naar de woonkamer in de kelder. Alle meubels (kasten, bureau ed) moesten naar onze slaapkamer waar ze droog en niet te kous staan en alle andere dozen gingen de garage in. Ik denk dat ze in totaal 3 tot 4 uur bezig zijn geweest met uitladen en het uitpakken van de meubels. Toch wel heerlijk om al je spullen weer te zien! Een deel van de spullen hebben we uitgepakt en staan in de woonkamer beneden. Alle dozen zijn ook doorzocht en wat handig was om gelijk te hebben, hebben we uitgepakt en de rest staat nog netjes in dozen.

 

De verdere week zijn we bezig geweest met het opknappen van de einliegerwonung. Omdat er op 9 november een complete keuken werd geïnstalleerd moest die ruimte klaargemaakt worden, dat wil zeggen, het 'mooie' roze behang er af en daarna moest er een lik witte verf op. Ook de logeerkamer moest in orde gemaakt worden. Mijn ouders zouden zaterdag de 7e komen met de kinderen en dan wilde we dat wel af hebben. We besloten om een wand appeltjesgroen te maken en de rest wit. Helaas had een wand roze banen en moest ook dat er eerst afgehaald worden. Gelukkig droogt de verf goed en ging het dus best snel. Ondertussen werd er boven in de keuken ook begonnen met werken. De elektra moest verlegd worden voor de nieuwe keuken en ook moest de elektra uit een wand gehaald worden die weg moest.

 

Vrijdag de 6e was een drukke dag! De keuken die beneden kwam werd gedemonteerd. Op maandag zouden ze die dan bij ons installeren. Naïef dat we zijn dachten we dat at zo gedaan was, maar ze zijn daar toch wel ruim 4 uur mee bezig geweest. Ondertussen hebben wij een koelkast en een vriezer naar ons huis vervoerd, zodat we die vast hadden. Ondertussen werd thuis het muurtje tussen de keuken en de eetkamer doorgebroken! Glenn moest die middag een praatje geven op zijn werk, dat was al twee maanden geleden afgesproken, niet wetende dat we het die dag erg druk zouden hebben. Ik zou eigenlijk naar de Duitse les gaan maar het leek me handiger dat ik nog wat boodschappen ging doen. Tycho kwam namelijk de volgende dag en mijn moeder zetten hem elke ochtend op het potje dus tja er moest wel een potje zijn natuurlijk (tot nu toe heeft hij er hier nog niks op gedaan!) Aangezien ik echt geen idee heb in welke winkel ik dat nou kan kopen hier ben ik maar naar Ikea gegaan, ik wist zeker dat ze ze daar hadden en zo kon ik nog wat andere kleine dingen kopen. Tegen 4 uur was ik weer terug bij Glenn en gingen we op pad om een slaapkamer te kopen voor de logeerkamer. We hadden al uitgezocht welke we mooi vonden dus het was vooral een kwestie van betalen en inladen. De matrassen en lattenbodems moesten nog een dag wachten, want dat zou nooit passen natuurlijk. Het lukte ook maar net om het bed en de kast in de auto te krijgen, maar het is gelukt. We konden de spullen nog niet opzetten thuis, want er moest nog een laag verf op de groene muur komen. Om 9 uur 's avonds stonden we dus nog gezellig te verven met z'n tweetjes. Van meligheid hebben we de oerlelijke lamp in die kamer ook maar een groen tintje gegeven.

 

Zaterdag de 7e was wederom een druk dagje. We moesten nog een aanrechtblad hebben voor de keuken beneden. Bij Hornbach (doe-het-zelf-zaak) kan je die zo kopen en dan kan je hem op maat snijden. Het enge probleem is dat die dingen best lang zijn en tja dat past niet in de auto natuurlijk. Beatrice had al aangeboden dat we hun auto en aanhanger konden lenen. We hadden die ochtend nog telefonisch contact gehad en toen zei ze weer dat we de auto en aanhanger zo mee konden nemen. Dat hebben we dus gedaan en bij Hornbach hebben we drie aanrechtbladen gekocht van ieder 2,5 meter lang. Toen die eenmaal in de garage lagen zijn we gelijk naar de meubelzaak gegaan om de matrassen en lattenbodems op te halen. Heel aardig dat we hun auto mochten lenen, dat maakt het leven een stuk makkelijker.
Ondertussen was het al 2 uur en we hadden nog niet eens ontbeten! Omdat we mijn ouders met de kinderen niet al te laat verwachtte zijn we snel boodschappen gaan doen. We zaten net even bij een bakkertje wat te eten toen mijn moeder belde dat ze over een half uur er zouden zijn. Snel even door de supermarkt voor wat hoognodige spullen en weer op naar huis. Het weerzien met de kinderen was weer heerlijk. Ze glunderden allebei van oor naar oor toen ze ons zagen! Mijn ouders hebben gelijk een rondleiding door het huis gekregen natuurlijk. Na wat drinken en een stuk taart hebben de mannen het logeerbed opgezet en Mirte's bedje. Wij slapen nu in de logeerkamer met Mirte, Tycho in een andere kamer in de kelder en mijn ouders op ons bed in onze toekomstige slaapkamer.

 

Van de week is er ook een hoop gebeurt. Zo is op maandag de keuken geïnstalleerd en kunnen we na een week van pizza, doner kebab en chinees eindelijk weer koken. Er wordt gewerkt op de bovenste verdieping aan de slaapkamers van de kinderen. Mirte krijgt een groene muur (zelfde groen als in de logeerkamer) en verder wordt het een Pooh-kamer en Tycho een oranje muur met thema nog onbekend.
Het gaat nu in ieder geval goed opschieten in hun kamers en als het even meezit kunnen we van de week naar Ikea samen met Tycho om voor hem een 'groot' bed uit te zoeken.

 

Met de verbouwing in de woonkamer gaat het ook goed. De elektra is dus zo goed als verlegd. Er moeten nog wat kleine dingen gebeuren maar dat kon nog niet omdat de muur er nog niet uit was. Het keukenraam is vervangen en ook de verwarming die in de keuken stond is er uit en de waterleiding verlegt. De muur tussen de keuken een eetkamer is verleden tijd, alle tapijt is weg net als de tegels. Er is een gat in de muur gemaakt voor de afzuigkap en de wanden zijn glad gemaakt zodat die opnieuw bewerkt kunnen worden. Het huis begint steeds meer op ons huis te lijken! Over ruim drie weken wordt de keuken boven geplaatst dus dan moet verder alles af zijn boven.

 

Zo jullie zijn ook weer op de hoogte hoe het hier gaat. We zullen snel achter het fenomeen internet aangaan, dan kunnen we ook weer eens wat op google opzoeken als we wat nodig hebben ;) Het is echt ontwennen hoor geen internet, van de week er maar eens tijd voor maken zodat we binnenkort weer thuis internet hebben!
Voor de nieuwsgierigen staan er natuurlijk weer wat foto's op de fotosite.

Vandaag is DE dag, de dag dat we de sleutel krijgen van ons 'kleine' paradijsje. Vanmiddag om 5 uur is het zover, dan gaan we naar ONS huis waar de makelaar dan ook komt om de meterstanden op te nemen. In eerste instantie was het de bedoeling om al in de morgen de sleutel te krijgen zodat de verhuizers onze spullen konden komen brengen. Dit omdat we anders nog een maand opslag zouden moeten betalen. Maar het pakt wat anders uit, want de verhuizers konden vandaag niet, dus nu worden de spullen uit de VS op maandag bezorgd.
Vanmiddag dus wel de sleutel halen! Ik heb zonet de auto vast volgeladen met een groot deel van onze spullen, dan kunnen we die vast daar neerzetten. Daarna gaan we door naar IKEA, we moeten namelijk wel wat spullen hebben. Tycho moet een nieuwe kledingkast, er moet een slaapbank komen en een kledingkast in de gastenkamer moeten we ook vrijwel gelijk hebben omdat we onze slaapkamer nog moeten verven enzo, dus onze kast zetten we nog niet op. Dit weekend moet er een wasmachine, droger en koelkastje gekocht worden en verder hebben we nog een hele lijst met dingen die we nog moeten doen!

 

Eerst nog maar even verslag brengen van de afgelopen week, dat had ik nog niet gedaan.

Vrijdag zijn we na de lunch met een volle auto naar NL gereden. Dit keer naar de ouders van Glenn, en dat scheelt toch wel in rijtijd. Eigenlijk hadden we bedacht dat iedereen maar in Maastricht moet komen wonen, maar helaas wil niemand dat! Maar goed, tegen half 6 waren we in St Hubert en we werden gelijk begroet door Hunter de hond. Tycho is helemaal weg van hem, hij was dan ook helemaal door het dolle. Mirte vond het iets minder! Ze moest erg wennen aan de hond, en natuurlijk helpt het ook niet als je honger hebt! Gelukkig, na een warme hap was ook Mirte helemaal gewend. Ze keek elke keer over de rand van de kinderstoel waar Hunter nou was, en Hunter vond het ook wel leuk dat er af en toe wat op de grond viel ;)

 

Op zaterdag is Tycho de hele morgen buiten geweest, samen met opa en Hunter. Hij vindt het leuk om te 'helpen', en met een oude jas van Glenn heeft hij zich echt prima vermaakt! Die middag ben ik met Mirte naar Wijhe gegaan. Daar hadden we namelijk een hyves-meeting. Deze meeting was van een hyves waarbij allemaal moeders zitten die een kind hebben gekregen in november, december of januari. We kennen elkaar alleen maar van deze hyves en hadden al lief en leed gedeeld. Noem een onderwerp en we hebben het vast al eens besproken. Eigenlijk ken je de meiden heel goed terwijl je ze nog nooit ontmoet hebt! Maar goed, we hadden dus afgesproken om elkaar eens in het echie te zien, en dus ook om elkaars kind te bewonderen. Een beetje eng was het wel, maar het was echt super gezellig! Een paar meiden hadden wat ballen van de ballenbak geleend bij Ballorig en die in een zwembad gedaan, de kinderen hadden daar veel plezier in. Echt heel veel kletsen konden we niet, want tja er waren ook rum 20 kinderen van een maand of 10 bij natuurlijk. In ieder geval voor herhaling vatbaar en ook op hyves blijven we lekker doorkletsen!

 

Zondag was het tijd om op te splitsen. Mijn ouders kwamen naar St. Hubert om de kinderen op te halen. En wij gooiden onze auto weer vol met spullen die mijn ouders hadden meegenomen en vertrokken weer naar Duitsland. Gelukkig makt het de kinderen niks uit waar ze zijn, dat maakt het afscheid wel een stuk makkelijker. Tegen 3 uur gingen wij ook weer op pad naar Heidelberg. Onderweg zijn we nog gestopt bij het vliegveld van Frankfurt, waar we Jesus ophaalde. Hij heeft een project met Glenn en daar gingen ze deze week aan werken. In Heidelberg zijn we naar de Thai geweest, het was ondertussen tegen half 9, dus honger hadden we zeker.

 

De verdere week heeft Glenn veel gewerkt en ik heb allerlei dingetjes gedaan die makkelijker te doen zijn zonder kinderen! Ben even rustig gaan winkelen, ik had schoenen nodig en de kinderen hadden nog geen sjaal, handschoenen en muts. Verder het appartement een beetje op orde gemaakt en de boel opgeruimd.

Nu dus op naar een druk weekend. Vanaf maandag zullen we in ons nieuwe huis gaan slapen. Helaas hebben we daar voorlopig nog geen internet, dus zowel op hyves als op deze blog zullen jullie het even zonder mij moeten stellen!

We hebben een papegaai in huis! Hadden we een paar maanden geleden nog een kind waar geen zinnig woord uit komt, tegenwoordig zegt Tycho alles wat jij ook zegt. Het is dus erg oppassen geblazen met wat je zegt! Er zijn woorden waar hij nog wel moeite mee heeft. Zo zegt hij zijn eigen naam nog niet goed, de g-klank is lastig. En een woord als 'drie' wil hij gewoon niet uitspreken, de r is daar de boosdoener. In ieder geval is er niks meer van te merken dat Tycho pas sinds juni echt verstaanbaar praat.

 

Mirte is een echte smeerpoets! Man man als die te eten krijgt dan ziet ze er niet meer uit na een paar minuten! Eten wat glad is en dus waar geen stukje in zit, gaat prima. Als ze erge honger heeft dan wil ze het ook nog wel gelijk doorslikken maar anders! Brood leggen we tegenwoordig maar voor haar neer, dan kan ze het stukje zelf pakken en naar haar mond brengen. Als je het in haar mond doet (als je het er überhaupt in krijgt!) dan spuugt ze het weer uit in haar hand, bekijkt het en stopt het weer terug in de mond. Nou met brood zou dat nog niet zo erg zijn, maar het avondeten! Het ligt een beetje wat we eten maar over het algemeen gaat het eten in het mondje, mevrouw spuugt het uit in haar hand, bekijkt het en stopt het weer terug in de mond. Het is gewoon onmogelijk om haar schoon te houden tijdens het eten. Is het dan tijd voor het toetje, dan gaat dat er wel zonder knoeien in! Ze ziet er dus niet uit na het eten, dus moet er schoongemaakt worden! Nou drama! Ze begint al te huilen als ze het doekje ziet! In het fotoboek staan wat nieuwe foto's, beoordeel zelf!

 

Mirte kruipt nu alsof ze nooit anders gedaan heeft, ook optrekken gaat zonder vallen en dan kan ze zelf ook weer gaan zitten. Het nadeel van dit is dat ze nu dus ook Tycho lastig gaat vallen. Natuurlijk is het speelgoed van een ander veel leuker! Maar ja Mirte moet leren dat ze niet aan al het speelgoed van Tycho mag komen. En ook Tycho moet leren hoe hij hier mee om moet gaan. Nu duwt hij haar gewoon weg en pakt hij speelgoed van Mirte af waar ze op dat moment mee aan het spelen is. We moeten er vooral op letten dat Tycho Mirte niet omverduwt! Over niet al te lange tijd hebben we weer een box, hopelijk wil Mirte daar nog in, dan hebben ze allebei een eigen plek waar ze kunnen spelen.

 

Deze week is snel gegaan. Maandagochtend zijn we naar 'onze' verzekeringsadviseur gegaan. Er moesten een aantal verzekeringen worden afgesloten, waaronder een levens-, huis- en inboedelverzekering. De kinderen gingen mee, en die hebben zich gelukkig prima gedragen. In de middag had ik weer cursus, dus Glenn heeft die dag eigenlijk amper kunnen werken. Dinsdag zijn we nog naar twee zaken gegaan voor tegels. We hebben een paar mooie tegels gevonden en deze doorgegeven aan onze aannemen. Verder verliep de week rustig zonder verdere afspraken.

 

Morgen gaan we weer op pad naar NL. We gaan naar de ouders van Glenn, waar we twee nachten blijven. Zaterdag ga ik samen met Mirte naar een hyves meeting. Ik ben daar lid van een groep met allemaal dames die een kind hebben gekregen rond december 2008. Erg spannend want ik ken niemand in het echt, alleen maar van hyves, mar het gaat vast heel gezellig worden. Zondag gaan Glenn en ik weer terug naar Duitsland en gaan de kinderen naar mijn ouders, die blijven daar een tijdje zodat wij ons huis in gereedheid kunnen brengen zodat we er allemaal kunnen slapen.
Vrijdag 30 oktober krijgen we de sleutel en we hebben vandaag te horen gekregen dat maandag 2 november de container met spullen uit de VS komt. Ze hadden ons eerst ingeroosterd voor de 28e, maar ja dan hebben we nog geen sleutel, dus dat was was lastig. En dan kunnen we gaan beginnen met schoonmaken, verven en opbouwen van ons nieuwe huis. We zullen daar niet gelijk internet hebben, dus ik zal niet iedere keer een verslag kunnen brengen.

 

Nu is het tijd voor tv: Boer zoekt vrouw, tjuus!