Laatste foto's geplaatst op 11 oktober 2009 

Nieuwe foto's onder 'oktober 2009'

 

Cursus Duits bij Glenn zijn werk, dus ik kan weer even bij internet ;)

 

Het is nu alweer twee weken geleden dat we de sleutel van ons huis hebben gekregen en het begint zo langzaamaan wel een beetje meer als ons huis te voelen. We kregen op vrijdag de sleutel en op maandag zouden onze spullen uit de VS komen. Dat weekend konden we nog niet veel doen in het huis. Het zat gelukkig ook nog niet in de planning want er stonden nog aardig wat spullen in sommige kamers. Op zaterdag heeft de oude eigenaar nog alles leeggehaald, het was dus maar goed dat de spullen niet die vrijdag bezorgd konden worden. Niet dat we zelf rustig niks hebben gedaan hoor, er moest oa een wasmachine en droger gekocht worden.

 

Omdat we ook geen keuken meer hadden moesten we ook op zoek naar iets om op te koken en een koelkast. We hadden van mijn neef Robert en zijn vriendin Martine al twee campinggasstelletjes en een combimagnetron te leen gekregen, dus op zich konden we wel koken maar ideaal is het natuurlijk niet met twee kleine kinderen. We waren in de meubelzaak waar we ook onze keuken gekocht hebben om te kijken naar oa een slaapkamer voor de logeerkamer en naar een goedkoop keukenblok. Toen kwamen we Beatrice, onze verkoopster, tegen, die ook zowat onze buurvrouw is, en nadat we haar vertelde dat we dus helemaal geen keuken hadden totdat de nieuwe wordt geïnstalleerd, gingen haar radaren draaien. Ze had een klant die van een keuken af moest omdat ze die niet mooi vond en dus een nieuwe keuken wilde. Ze belde haar op en we zijn gelijk langsgegaan om te gaan kijken. Niet helemaal onze smaak, maar wel een volledige keuken die we voor een kleine prijs over konden nemen! We moeten alleen nog wel even kijken of de keuken wel in de ruimte benden zou passen. Op zondag kwam Beatrice langs met haar dochter om de keuken op te meten en te plannen. Het was een beetje passen en meten, maar uiteindelijk bleek het allemaal best te passen als we een paar kastjes weg zouden laten.
We maakten die zondagmiddag gelijk kennis met de Duitse gastvrijheid. Beatrice nodigde ons namelijk bij haar thuis uit voor koffie met zelfgebakken gebak en liet ons kennis maken met haar schoonouders die een lange tijd in de VS hadden gewoond. Super gezellig en heel leuk om zo ontvangen te worden!

 

Terug naar de keuken. We besloten om de keuken te nemen en uiteindelijk hebben we er 500 euro voor betaald inclusief koelkast, vriezer, oven, elektrische kookplaat, kleine vaatwasser en magnetron. Beatrice had ons ook al contact gebracht met iemand die de keuken voor ons kon dementeren en weer monteren dus alles helemaal prima! We moesten alleen nog een aanrechtblad hebben, want doordat de keuken een andere opstelling kreeg, moest die wel vernieuwd worden. Later mee hierover.

 

Maandag 2 november kwamen de spullen. Al om 8 uur stonden de verhuizers op de stoep. We waren er zelf nog maar een paar minuten dus dat was goed gepland. Omdat de woonkamer nog verbouwd moet worden en ook de bovenverdieping nog het een en ander moest ondergaan, hadden we drie plekken voor de spullen bedacht. De spullen die we direct nodig hadden, zoals de banken, eettafel, speelgoed,  kinderbed en box gingen naar de woonkamer in de kelder. Alle meubels (kasten, bureau ed) moesten naar onze slaapkamer waar ze droog en niet te kous staan en alle andere dozen gingen de garage in. Ik denk dat ze in totaal 3 tot 4 uur bezig zijn geweest met uitladen en het uitpakken van de meubels. Toch wel heerlijk om al je spullen weer te zien! Een deel van de spullen hebben we uitgepakt en staan in de woonkamer beneden. Alle dozen zijn ook doorzocht en wat handig was om gelijk te hebben, hebben we uitgepakt en de rest staat nog netjes in dozen.

 

De verdere week zijn we bezig geweest met het opknappen van de einliegerwonung. Omdat er op 9 november een complete keuken werd geïnstalleerd moest die ruimte klaargemaakt worden, dat wil zeggen, het 'mooie' roze behang er af en daarna moest er een lik witte verf op. Ook de logeerkamer moest in orde gemaakt worden. Mijn ouders zouden zaterdag de 7e komen met de kinderen en dan wilde we dat wel af hebben. We besloten om een wand appeltjesgroen te maken en de rest wit. Helaas had een wand roze banen en moest ook dat er eerst afgehaald worden. Gelukkig droogt de verf goed en ging het dus best snel. Ondertussen werd er boven in de keuken ook begonnen met werken. De elektra moest verlegd worden voor de nieuwe keuken en ook moest de elektra uit een wand gehaald worden die weg moest.

 

Vrijdag de 6e was een drukke dag! De keuken die beneden kwam werd gedemonteerd. Op maandag zouden ze die dan bij ons installeren. Naïef dat we zijn dachten we dat at zo gedaan was, maar ze zijn daar toch wel ruim 4 uur mee bezig geweest. Ondertussen hebben wij een koelkast en een vriezer naar ons huis vervoerd, zodat we die vast hadden. Ondertussen werd thuis het muurtje tussen de keuken en de eetkamer doorgebroken! Glenn moest die middag een praatje geven op zijn werk, dat was al twee maanden geleden afgesproken, niet wetende dat we het die dag erg druk zouden hebben. Ik zou eigenlijk naar de Duitse les gaan maar het leek me handiger dat ik nog wat boodschappen ging doen. Tycho kwam namelijk de volgende dag en mijn moeder zetten hem elke ochtend op het potje dus tja er moest wel een potje zijn natuurlijk (tot nu toe heeft hij er hier nog niks op gedaan!) Aangezien ik echt geen idee heb in welke winkel ik dat nou kan kopen hier ben ik maar naar Ikea gegaan, ik wist zeker dat ze ze daar hadden en zo kon ik nog wat andere kleine dingen kopen. Tegen 4 uur was ik weer terug bij Glenn en gingen we op pad om een slaapkamer te kopen voor de logeerkamer. We hadden al uitgezocht welke we mooi vonden dus het was vooral een kwestie van betalen en inladen. De matrassen en lattenbodems moesten nog een dag wachten, want dat zou nooit passen natuurlijk. Het lukte ook maar net om het bed en de kast in de auto te krijgen, maar het is gelukt. We konden de spullen nog niet opzetten thuis, want er moest nog een laag verf op de groene muur komen. Om 9 uur 's avonds stonden we dus nog gezellig te verven met z'n tweetjes. Van meligheid hebben we de oerlelijke lamp in die kamer ook maar een groen tintje gegeven.

 

Zaterdag de 7e was wederom een druk dagje. We moesten nog een aanrechtblad hebben voor de keuken beneden. Bij Hornbach (doe-het-zelf-zaak) kan je die zo kopen en dan kan je hem op maat snijden. Het enge probleem is dat die dingen best lang zijn en tja dat past niet in de auto natuurlijk. Beatrice had al aangeboden dat we hun auto en aanhanger konden lenen. We hadden die ochtend nog telefonisch contact gehad en toen zei ze weer dat we de auto en aanhanger zo mee konden nemen. Dat hebben we dus gedaan en bij Hornbach hebben we drie aanrechtbladen gekocht van ieder 2,5 meter lang. Toen die eenmaal in de garage lagen zijn we gelijk naar de meubelzaak gegaan om de matrassen en lattenbodems op te halen. Heel aardig dat we hun auto mochten lenen, dat maakt het leven een stuk makkelijker.
Ondertussen was het al 2 uur en we hadden nog niet eens ontbeten! Omdat we mijn ouders met de kinderen niet al te laat verwachtte zijn we snel boodschappen gaan doen. We zaten net even bij een bakkertje wat te eten toen mijn moeder belde dat ze over een half uur er zouden zijn. Snel even door de supermarkt voor wat hoognodige spullen en weer op naar huis. Het weerzien met de kinderen was weer heerlijk. Ze glunderden allebei van oor naar oor toen ze ons zagen! Mijn ouders hebben gelijk een rondleiding door het huis gekregen natuurlijk. Na wat drinken en een stuk taart hebben de mannen het logeerbed opgezet en Mirte's bedje. Wij slapen nu in de logeerkamer met Mirte, Tycho in een andere kamer in de kelder en mijn ouders op ons bed in onze toekomstige slaapkamer.

 

Van de week is er ook een hoop gebeurt. Zo is op maandag de keuken geïnstalleerd en kunnen we na een week van pizza, doner kebab en chinees eindelijk weer koken. Er wordt gewerkt op de bovenste verdieping aan de slaapkamers van de kinderen. Mirte krijgt een groene muur (zelfde groen als in de logeerkamer) en verder wordt het een Pooh-kamer en Tycho een oranje muur met thema nog onbekend.
Het gaat nu in ieder geval goed opschieten in hun kamers en als het even meezit kunnen we van de week naar Ikea samen met Tycho om voor hem een 'groot' bed uit te zoeken.

 

Met de verbouwing in de woonkamer gaat het ook goed. De elektra is dus zo goed als verlegd. Er moeten nog wat kleine dingen gebeuren maar dat kon nog niet omdat de muur er nog niet uit was. Het keukenraam is vervangen en ook de verwarming die in de keuken stond is er uit en de waterleiding verlegt. De muur tussen de keuken een eetkamer is verleden tijd, alle tapijt is weg net als de tegels. Er is een gat in de muur gemaakt voor de afzuigkap en de wanden zijn glad gemaakt zodat die opnieuw bewerkt kunnen worden. Het huis begint steeds meer op ons huis te lijken! Over ruim drie weken wordt de keuken boven geplaatst dus dan moet verder alles af zijn boven.

 

Zo jullie zijn ook weer op de hoogte hoe het hier gaat. We zullen snel achter het fenomeen internet aangaan, dan kunnen we ook weer eens wat op google opzoeken als we wat nodig hebben ;) Het is echt ontwennen hoor geen internet, van de week er maar eens tijd voor maken zodat we binnenkort weer thuis internet hebben!
Voor de nieuwsgierigen staan er natuurlijk weer wat foto's op de fotosite.

Vandaag is DE dag, de dag dat we de sleutel krijgen van ons 'kleine' paradijsje. Vanmiddag om 5 uur is het zover, dan gaan we naar ONS huis waar de makelaar dan ook komt om de meterstanden op te nemen. In eerste instantie was het de bedoeling om al in de morgen de sleutel te krijgen zodat de verhuizers onze spullen konden komen brengen. Dit omdat we anders nog een maand opslag zouden moeten betalen. Maar het pakt wat anders uit, want de verhuizers konden vandaag niet, dus nu worden de spullen uit de VS op maandag bezorgd.
Vanmiddag dus wel de sleutel halen! Ik heb zonet de auto vast volgeladen met een groot deel van onze spullen, dan kunnen we die vast daar neerzetten. Daarna gaan we door naar IKEA, we moeten namelijk wel wat spullen hebben. Tycho moet een nieuwe kledingkast, er moet een slaapbank komen en een kledingkast in de gastenkamer moeten we ook vrijwel gelijk hebben omdat we onze slaapkamer nog moeten verven enzo, dus onze kast zetten we nog niet op. Dit weekend moet er een wasmachine, droger en koelkastje gekocht worden en verder hebben we nog een hele lijst met dingen die we nog moeten doen!

 

Eerst nog maar even verslag brengen van de afgelopen week, dat had ik nog niet gedaan.

Vrijdag zijn we na de lunch met een volle auto naar NL gereden. Dit keer naar de ouders van Glenn, en dat scheelt toch wel in rijtijd. Eigenlijk hadden we bedacht dat iedereen maar in Maastricht moet komen wonen, maar helaas wil niemand dat! Maar goed, tegen half 6 waren we in St Hubert en we werden gelijk begroet door Hunter de hond. Tycho is helemaal weg van hem, hij was dan ook helemaal door het dolle. Mirte vond het iets minder! Ze moest erg wennen aan de hond, en natuurlijk helpt het ook niet als je honger hebt! Gelukkig, na een warme hap was ook Mirte helemaal gewend. Ze keek elke keer over de rand van de kinderstoel waar Hunter nou was, en Hunter vond het ook wel leuk dat er af en toe wat op de grond viel ;)

 

Op zaterdag is Tycho de hele morgen buiten geweest, samen met opa en Hunter. Hij vindt het leuk om te 'helpen', en met een oude jas van Glenn heeft hij zich echt prima vermaakt! Die middag ben ik met Mirte naar Wijhe gegaan. Daar hadden we namelijk een hyves-meeting. Deze meeting was van een hyves waarbij allemaal moeders zitten die een kind hebben gekregen in november, december of januari. We kennen elkaar alleen maar van deze hyves en hadden al lief en leed gedeeld. Noem een onderwerp en we hebben het vast al eens besproken. Eigenlijk ken je de meiden heel goed terwijl je ze nog nooit ontmoet hebt! Maar goed, we hadden dus afgesproken om elkaar eens in het echie te zien, en dus ook om elkaars kind te bewonderen. Een beetje eng was het wel, maar het was echt super gezellig! Een paar meiden hadden wat ballen van de ballenbak geleend bij Ballorig en die in een zwembad gedaan, de kinderen hadden daar veel plezier in. Echt heel veel kletsen konden we niet, want tja er waren ook rum 20 kinderen van een maand of 10 bij natuurlijk. In ieder geval voor herhaling vatbaar en ook op hyves blijven we lekker doorkletsen!

 

Zondag was het tijd om op te splitsen. Mijn ouders kwamen naar St. Hubert om de kinderen op te halen. En wij gooiden onze auto weer vol met spullen die mijn ouders hadden meegenomen en vertrokken weer naar Duitsland. Gelukkig makt het de kinderen niks uit waar ze zijn, dat maakt het afscheid wel een stuk makkelijker. Tegen 3 uur gingen wij ook weer op pad naar Heidelberg. Onderweg zijn we nog gestopt bij het vliegveld van Frankfurt, waar we Jesus ophaalde. Hij heeft een project met Glenn en daar gingen ze deze week aan werken. In Heidelberg zijn we naar de Thai geweest, het was ondertussen tegen half 9, dus honger hadden we zeker.

 

De verdere week heeft Glenn veel gewerkt en ik heb allerlei dingetjes gedaan die makkelijker te doen zijn zonder kinderen! Ben even rustig gaan winkelen, ik had schoenen nodig en de kinderen hadden nog geen sjaal, handschoenen en muts. Verder het appartement een beetje op orde gemaakt en de boel opgeruimd.

Nu dus op naar een druk weekend. Vanaf maandag zullen we in ons nieuwe huis gaan slapen. Helaas hebben we daar voorlopig nog geen internet, dus zowel op hyves als op deze blog zullen jullie het even zonder mij moeten stellen!

We hebben een papegaai in huis! Hadden we een paar maanden geleden nog een kind waar geen zinnig woord uit komt, tegenwoordig zegt Tycho alles wat jij ook zegt. Het is dus erg oppassen geblazen met wat je zegt! Er zijn woorden waar hij nog wel moeite mee heeft. Zo zegt hij zijn eigen naam nog niet goed, de g-klank is lastig. En een woord als 'drie' wil hij gewoon niet uitspreken, de r is daar de boosdoener. In ieder geval is er niks meer van te merken dat Tycho pas sinds juni echt verstaanbaar praat.

 

Mirte is een echte smeerpoets! Man man als die te eten krijgt dan ziet ze er niet meer uit na een paar minuten! Eten wat glad is en dus waar geen stukje in zit, gaat prima. Als ze erge honger heeft dan wil ze het ook nog wel gelijk doorslikken maar anders! Brood leggen we tegenwoordig maar voor haar neer, dan kan ze het stukje zelf pakken en naar haar mond brengen. Als je het in haar mond doet (als je het er überhaupt in krijgt!) dan spuugt ze het weer uit in haar hand, bekijkt het en stopt het weer terug in de mond. Nou met brood zou dat nog niet zo erg zijn, maar het avondeten! Het ligt een beetje wat we eten maar over het algemeen gaat het eten in het mondje, mevrouw spuugt het uit in haar hand, bekijkt het en stopt het weer terug in de mond. Het is gewoon onmogelijk om haar schoon te houden tijdens het eten. Is het dan tijd voor het toetje, dan gaat dat er wel zonder knoeien in! Ze ziet er dus niet uit na het eten, dus moet er schoongemaakt worden! Nou drama! Ze begint al te huilen als ze het doekje ziet! In het fotoboek staan wat nieuwe foto's, beoordeel zelf!

 

Mirte kruipt nu alsof ze nooit anders gedaan heeft, ook optrekken gaat zonder vallen en dan kan ze zelf ook weer gaan zitten. Het nadeel van dit is dat ze nu dus ook Tycho lastig gaat vallen. Natuurlijk is het speelgoed van een ander veel leuker! Maar ja Mirte moet leren dat ze niet aan al het speelgoed van Tycho mag komen. En ook Tycho moet leren hoe hij hier mee om moet gaan. Nu duwt hij haar gewoon weg en pakt hij speelgoed van Mirte af waar ze op dat moment mee aan het spelen is. We moeten er vooral op letten dat Tycho Mirte niet omverduwt! Over niet al te lange tijd hebben we weer een box, hopelijk wil Mirte daar nog in, dan hebben ze allebei een eigen plek waar ze kunnen spelen.

 

Deze week is snel gegaan. Maandagochtend zijn we naar 'onze' verzekeringsadviseur gegaan. Er moesten een aantal verzekeringen worden afgesloten, waaronder een levens-, huis- en inboedelverzekering. De kinderen gingen mee, en die hebben zich gelukkig prima gedragen. In de middag had ik weer cursus, dus Glenn heeft die dag eigenlijk amper kunnen werken. Dinsdag zijn we nog naar twee zaken gegaan voor tegels. We hebben een paar mooie tegels gevonden en deze doorgegeven aan onze aannemen. Verder verliep de week rustig zonder verdere afspraken.

 

Morgen gaan we weer op pad naar NL. We gaan naar de ouders van Glenn, waar we twee nachten blijven. Zaterdag ga ik samen met Mirte naar een hyves meeting. Ik ben daar lid van een groep met allemaal dames die een kind hebben gekregen rond december 2008. Erg spannend want ik ken niemand in het echt, alleen maar van hyves, mar het gaat vast heel gezellig worden. Zondag gaan Glenn en ik weer terug naar Duitsland en gaan de kinderen naar mijn ouders, die blijven daar een tijdje zodat wij ons huis in gereedheid kunnen brengen zodat we er allemaal kunnen slapen.
Vrijdag 30 oktober krijgen we de sleutel en we hebben vandaag te horen gekregen dat maandag 2 november de container met spullen uit de VS komt. Ze hadden ons eerst ingeroosterd voor de 28e, maar ja dan hebben we nog geen sleutel, dus dat was was lastig. En dan kunnen we gaan beginnen met schoonmaken, verven en opbouwen van ons nieuwe huis. We zullen daar niet gelijk internet hebben, dus ik zal niet iedere keer een verslag kunnen brengen.

 

Nu is het tijd voor tv: Boer zoekt vrouw, tjuus!

Elke avond als ik in bed lig dan neem ik me voor om de volgende dag weer een stukje te schrijven, maar om een of andere reden vergeet ik het elke keer.  Ik moet dus weer even goed in mijn geheugen terug kijken wat we allemaal gedaan hebben de afgelopen week.

 

Op maandag ben ik voor de eerste keer naar Duitse les gegaan. Het was de bedoeling dat ik naar de beginnerscursus zou geen en Glenn naar de gevorderde. De cursus van Glenn was al die vrijdag daarvoor begonnen en toen hij even met de docent had gesproken (die vond het namelijk raar dat Glenn niet bij de beginners begon) had de docent gezegd dat die cursus voor Glenn geen nut zou hebben. De cursus is vooral gericht op spreken en niet zozeer op de grammatica. Glenn spreekt al een aardig woordje, dus hij zou er net veel bijleren. Toen de docent hoorde dat ik ook al aardig wat Duits versta maar dat het spreken niet echt de top is, dacht hij dat ik toch ook wel met de gevorderde cursus kon beginnen, omdat de beginnerscursus echt nog geen Duits verstaan. Glenn kwam dus naar 'huis' om bij Tycho en Mirte te zijn (slaaptijd, dus hij kon mooi werken) en ik ging naar mijn eerste les. Of zoals Tycho zegt: 'mama skool' ! We zijn maar met 6 cursisten en praten eigenlijk gemengd Duits en Engels. Niet een topcursus, maar dat geeft niet, het merendeel zal ik toch in de praktijk leren.

 

Dinsdagochtend ben ik met de kinderen naar IKEA gegaan. Druk dat het me was! Ik had niet echt iets nodig, maar heb wel wat ideeën op gedaan en Tycho heeft zich ook wel vermaakt bij de kinderafdeling (glijbaan!)

 

Woensdag hadden we een afspraak met een aannemer. Er moet een muurtje weggehaald worden en er moet een nieuwe vloer in de keuken en in de woonkamer. Gelukkig kunnen alle plannen die we hadden gerealiseerd worden. Ook moeten  de muren opnieuw worden gestuukt. De kinderen hebben zich prima vermaakt in de woonkamer. Al moest ik ze wel goed in de gaten houden want de eigenaren waren bezig met afbreken en er lag wel het een en ander aan breekbaar spul op de grond. Deze aannemer en ook onze keukenverkoopster komen uit het dorp en ze konden ons nog heel wat namen geven van oa een loodgieter en elektricien. Daar moeten we dus ook een afspraak mee maken want voordat de keuken geplaatst kan worden moet er nog het een en ander verlegd worden

 

Donderdag en vrijdag hebben we niet veel bijzonders gedaan.
Zaterdag was het begin van een druk weekend. Eerst hadden we om 10 uur een afspraak om te tekenen voor de keuken. We moesten nog een paar laatste kleine dingetjes bespreken. Na anderhalf uur waren we klaar en gingen we op weg naar Eschelbronn, waar ons toekomstige huis staat. Om 13 uur hadden we een afspraak met een loodgieter en om 13:30 met een elektricien. We gingen eerst even langs het huis om de eigenaar nog even te zeggen dat we om 13 uur langs zouden komen. Ze waren bezig met de verhuizing en het was geen probleem. We zijn eerst even wat gaan eten bij een bakkertje voordat we weer teruggingen naar het huis. Glenn had al gezien dat ze ook bezig waren met de keuken slopen! We hadden gedacht dat de keuken in de hoofdwoning zou blijven zitten en dat we die (oude) apparatuur dan konden verplaatsen naar het appartement beneden zodat we in ieder geval een koelkast en kookapparatuur hadden. Maar helaas die keuken is er dus uit, dat is heel normaal in Duitsland en wij wilde die keuken toch niet hebben, alleen moeten we nu dus wel iets hebben voor beneden, want elke dag pizza laten bezorgen lijkt ons ook niet de top.
Als eerste kwam dus de loodgieter. Die heeft niet zo veel werk, alleen de waterleiding moet een klein stukje verlegd worden en gelukkig is dat geen probleem. Daarna stond plotseling de man voor het venster voor de deur. We hadden hem al een paar keer proberen te bellen , maar geen succes. Ie morgen toen we bij de keukenmadam waren heeft zei zijn vrouw gebeld (handig he contacten) en die heeft hem dus naar ons huis gestuurd. Dat was dus heel mooi, nu kon dat ook gelijk gebeuren. Er moet een nieuw venster in omdat we voor het venster de gootsteen hebben en met de kraan ervoor gaat dit venster niet meer open. Dus er moet een ander model in. Geen problemen hier gelukkig,
Als laatste kwam de elektricien. Die moet een hoop leidingen verleggen zodat alle apparatuur aangesloten kan worden. Ook in de muur die gesloopt wordt zit een schakeling voor de eetkamer en die moet natuurlijk ook verlegd worden. Alles in ieder geval geen probleem, dat betekend dat de keuken besteld kan worden zoals we die hebben uitgedacht. De keuken wordt de tweede week van december geleverd, dus met Kerst kunnen we genieten van onze mooie nieuwe vloer en keuken!
We zijn weer naar huis gegaan, de kinderen ware wel toe aan een slaapje namelijk! Ik ben boodschappen gaan doen want dat moest ook gebeuren natuurlijk.

 

Vandaag zijn we ook op pad gegaan. Eerst was de gedachte om zowel in de keuken als in de woonkamer laminaat neer te leggen. Maar na advies van de aannemer hebben we toch besloten om in de keuken tegels te nemen die lijken op het marmer in de gang en dan in de eet en woonkamer parket. De winkels waren vandaag wel dicht maar de tegelboer en laminaathandelaar hadden kijkdagen. We zijn dus gaan kijken naar tegels die op het marmer lijken en naar een mooie (betaalbare!) parketvloer. We hebben een paar mooie tegels gevonden, maar zijn er nog niet helemaal uit. Voordat we naar het parket gingen kijken hadden we nog even tijd, omdat die zaak nog niet open was. We zijn ergens wafels gaan eten en voor Tycho een ijsje (al had je dat voor het afkoelen niet nodig!) Daarna door, het parket uitzoeken. Het is gelukt we hebben mooie betaalbare parket gevonden. Rond twee uur waren we weer thuis, Mirte kreeg een fles en die kon gelijk naar bed. Tycho was in de auto in slaap gevallen dus die krijgen we niet meer in bed voor een middagslaapje vandaag. De mannen zijn een doos aan het verbouwen waar zowel autootjes en de trein doorheen kan rijden.

 

Deze blog is wel weer lang genoeg niet? Zo zijn jullie tenminste weer op de hoogte met wat wij allemaal uitspoken in Duitsland.

Hehe het heeft even geduurd, maar we hebben nu dan toch eindelijk weer internet!

 

Niet dat ik er nu zo veel tijd voor heb, maar als de kinderen slapen kan ik tenminste weer mijn mail lezen en mijn internetverslaving een beetje voeren.

 

Hoe gaat het hier? Nou eigenlijk best goed. We zitten nog boven op de berg in het kleine appartement samen met de kinderen. De laatste keer schreef ik dat we naar de notaris waren geweest en dat we dus nu officieel een huis hebben. De kinderen zaten toen in NL zodat wij oa ook naar keukens konden kijken. Nu twee weken geleden hebben we de kinderen weer opgehaald. En omdat Glenn niet veel later jarig was hebben we maar gelijk zijn verjaardag gevierd.

 

We hebben een aardig ritme gevonden met de kinderen. Er is hier boven natuurlijk net zo veel te doen, maar ach we weten dat het maar voor een paar weken is dus dan is het wel te doen. Ondertussen hebben we ook een keuken uitgezocht. We zijn bij drie bedrijven geweest en een daarvan zit in het dorp waar wij gaan wonen. Het is een dorp waar oorspronkelijk veel meubels worden gemaakt, dus wat dat betreft zitten we wel goed. Omdat we dus in dat dorp gaan wonen waar dat bedrijf zit krijgen we korting en eigenlijk beviel die keuken ons ook wel het meest.  De keuken is dus uitgezocht en ook voor het werkblad zijn we naar een bedrijf gegaan die in natuursteen handelt. Van de week gaan we het koopcontract tekenen en dan hopen we dat het eind november geplaatst kan worden. Dan hebben we een hele maand om een muurtje te slopen, de muren opnieuw te verven enzo en een nieuwe vloer er in te leggen, zou toch moeten lukken.

 

Tja heel veel meer valt er voorlopig ook niet te vertellen (niet dat ik nu trouwens zo veel tijd heb, want Mirte wil niet slapen)

Er zijn wel weer nieuwe foto's te bewonderen!

Het is dan toch echt gelukt! WE HEBBEN EEN HUIS!!

Vanmiddag om 3 uur, moesten we bij de notaris zijn om het contract te ondertekenen. Iedereen heeft daadwerkelijk getekend dus nu staat er niets meer in de weg! 30 oktober krijgen we de sleutel en dan kan het verbouwen gaan beginnen!

De nieuwsgierigen onder ons kunnen hier de foto's bekijken. Er moet nog wel het een en ander gebeuren, maar in principe kunnen we er zo in. 

We gaan zo Heidelberg in om het te vieren!

We zijn weer even kinderloos! Omdat we aankomende woensdag naar de notaris moeten om het koopcontract te tekenen en we nog geen oppas hebben kunnen regelen, hebben we besloten weer even zonder de kinderen te leven. Het plan was om ze zaterdag naar Maassluis te brengen en dan zondag weer terug te rijden zonder de kids. Maar het pakte voordeliger voor ons uit! Mijn ouders zijn de kinderen namelijk op komen halen! Zaterdag in alle vroegte gingen ze op pad en kwart over twaalf kwamen ze aanrijden. Na een lunch met verse broodjes van de bakker en een middagslaapje van de kinderen deden we een snelle toeristentrip. Eerst reden we naar 'ons' huis in Eschelbronn, zodat ze het huis in ieder geval van de buitenkant ook echt konden bekijken. Daarna reden we door naar Heidelberg. We hebben wat rondgelopen door altstadt, hebben lekker wat gegeten en zijn weer terug naar 'huis' gegaan. Toen de kinderen naar bed waren, hebben we nog wat zitten kletsen voordat zei naar een eigen kamer zouden gaan om te slapen. We hadden kunnen regelen dat ze in een gastenkamer konden overnachten, wel zo prettig.

 

Vanochtend hebben we met elkaar ontbeten. Mijn moeder en ik hebben de spullen voor de kinderen gepakt en Glenn, mijn vader en Tycho de autostoeltjes van auto gewisseld. Nadat de kinderen om half 12 nog even wat gegeten hebben, hebben we ze uitgezwaaid.

 

Nu hebben we een kleine week tijd om van alles en nog wat te regelen. Dat gaat nu eenmaal makkelijker zonder kinderen om je heen. Op zich niet erg hoor kinderen om je heen, maar ze hebben wel hun slaapjes nodig en ze zouden het niet leuk vinden om de hele dag op stap te gaan. Het plan is nu om vrijdag weer naar Maassluis te gaan, zaterdag Glenn zijn verjaardag te vieren en dan zondag weer met de kinderen terug. Het is een heel geregel en gereis, gelukkig wonen we nu redelijk dichtbij, als we in de VS waren gebleven, dan had het wel wat anders gegaan.
We zijn deze week dus druk. Keukens bekijken, vloeren bekijken, naar de notaris, nadenken hoe alles moet, noem maar op.

 

Om jullie toch tevreden te houden, ik verwaarloos immers mijn log en ook andere logs, heb ik weer een hele hoop foto's op de fotosite gezet!

Geschreven donderdag 17 september

 

Het leven gaat hier rustig door. Glenn gaat naar zijn werk, probeert wat te werken en regelt ondertussen ook een hele hoop afspraken. 'Thuis'  zijn de dagen redelijk hetzelfde. De kinderen worden meestal zo rond 7 uur wakker. Om de dag gaat er een kind mee onder de douche, normaal gaan ze 's avonds in bad, maar ja die hebben we nu niet dus dan maar zo. We ontbijten, Glenn gaat naar zijn werk, Mirte gaat zo rond half 10 weer naar bed. Tycho en ik spelen dan ondertussen wat, lezen boekjes of ik maak het huis weer leefbaar. Als Mirte weer wakker is gaan we even een boodschap doen om in ieder geval weer even buiten te zijn. Het weer begint minder te worden, dus buiten spelen is niet echt een goede optie. Thuis gaan we lunchen, de kinderen spelen nog wat, en tegen half 2 liggen ze beide in bed, rust voor mij dus. Ik ben aan het afkicken van mijn internetverslaving, want tja nog steeds geen internet, dus lees ik een boek of tijdschrift. Omdat Tycho in de keuken slaapt kan ik nog niet aan het avondeten beginnen. De kinderen zijn meestal rond 4 uur weer wakker, tijd voor fruit en daarna moet ik toch wel aan het eten gaan beginnen. Als we echt wat snels eten en het weer laat het toe dan gaan we even een wandeling door het bos maken. Om 6 uur komt Glenn thuis, half 7 eten, daarna kinderen in pyjama, tanden poetsen en warme melk voor de tv en op naar bed met die twee. Wij hebben meestal nog BVN opstaan (beste van NL en Vlaanderen) dus het NL nieuws kunnen we gewoon volgen.

 

Afgelopen zondag zijn we weg geweest. We zijn met de bergtrein naar beneden gegaan. Tycho vond het helemaal leuk, die is dol op treinen. Mirte vond het ook helemaal leuk, die heeft ook echt zitten gieren van het lachen. Een maal beneden merk je echt dat Heidelberg een toeristisch stadje is. Het was gewoon druk in het centrum, overal toeristen. Er was ons verteld van een speelplaats in het centrum en die hebben we dus opgezocht. Mirte sliep toen we daar aankwamen en Tycho kon even lekker schommelen, glijden en met zand spelen. Daarna zijn we gaan lunchen in de stad. Tegen drie uur waren we weer boven en konden de kinderen gelijk hun bed in. Het was in ieder geval een leuk uitje.

 

Woensdag hadden we een afspraak bij de bank om een hypotheek af te sluiten. Glenn was al alleen bij een aantal banken geweest en zo wisten we waar we de goedkoopste hypotheek konden afsluiten. Omdat ik ook mee moest om te tekenen en we geen oppas hebben kunnen regelen, moesten de kinderen mee. We hadden Tycho al een garage gegeven, omdat hij toch wel meer met zijn autootjes wilde doen, dus nou ja vooruit dan maar. Die garage hebben we dus in delen meegenomen en in de spreekkamer bij de bank neergezet. Hij kon dus lekker spelen en ook Mirte vermaakte zich prima met wat speeltjes en een theelepeltje. De kinderen hebben zich gelukkig goed gedragen en wij hebben een hypotheek af kunnen sluiten. Deze moet nu nog goedgekeurd worden door de hoge piefen, maar dat komt wel goed. Volgende week naar de notaris en dan moeten we het bewijs meenemen dat we een hypotheek krijgen. Erg spannend dus nu allemaal.

 

Ik blijf hopen dat internet het weer snel doet, dan kan ik tenminste ook weer wat meer, zoals dingen opzoeken, mailen enz. Ik moet nog even geduld hebben.

Vrijdag 11 september

 

Nu ik die datum tik, besef ik ineens dat het alweer 8 jaar geleden is dat we vol verbijstering naar de tv zaten te kijken. Had er niet helemaal bij stil gestaan. Maar goed 8 jaar geleden dus dat de twin towers neergingen, ik kan die beelden nog zo voor me halen alsof het nog maar net gebeurd was.
Terug naar de dag van vandaag dan maar. Ik schrijf dit nu wel op de 11e maar weet nog niet wanneer het op de weblog te lezen zal zijn. De reden daarvoor is dat we momenteel geen internet hebben. We zitten samen met de kinderen in Heidelberg in een gastenappartement. Hier boven op de berg zijn ze bezig met het bouwen van een nieuw gebouw en blijkbaar is er iets mis gegaan want de wireless internet  ligt er uit. Op Glenn zijn werk is er wel internet maar helaas niet in de gastenverblijven.

 

Had ook al een tijdje niks geschreven, geen tijd/zin (streep door wat niet van toepassing is) Ondertussen is onze kleine man alweer jarig geweest! Afgelopen maandag is het alweer twee jaar geleden dat ik 's ochtends naar de gyn ging voor een normale afspraak met 37 weken. Ik voelde me nog altijd prima en had niks te klagen. De schrik zat er toen dan ook goed in toen mijn bloeddruk 170/100 was en dat ik naar het ziekenhuis moest om ingeleid te worden. Na een bevalling (zeer pijnlijke overigens, maar dat is bijna vergeten) van ruim 10 uur was daar Tycho. Ons mooie gezonde mannetje. En nu leven we alweer twee jaar verder en hebben we een energieke vrolijke peuter. Hij heeft af en toe zijn buien, maar over het algemeen is hij een lieverd en kan hij goed zelf spelen.

 

Zondag, de dag voordat hij twee werd, hebben we het gevierd. We deden net alsof die dag zijn echte verjaardag was dus kreeg hij gelijk cadeautjes. Eerst moest hij nog even wennen aan alle slingers en ballonnen die er hingen, en eigenlijk vond hij zijn tafel met autootjes ook veel leuker. Maar goed eenmaal gewend aan die rare versieringen begonnen we aan de cadeautjes. Van ons heeft hij een fiets gekregen. Hij is groen met geel en heeft overal bananen en apen op het frame. Hij was er heel blij mee en regelmatig moest er even een rondje 'gefietst' worden. Nu nog even leren om te trappen en om vooral niet de achteruittraprem te gebruiken als hij geduwd wordt! Van opa en oma Appel kreeg hij een houten treinenset. Hij had al die tijd de treinen van Tim te leen en nu heeft hij zijn eigen set. Die middag kwam er visite. En bij visite horen natuurlijk meer cadeaus! Tycho heeft veel auto's gekregen en daarnaast nog een 3d vloerpuzzel, domino, memory en een speelmat voor zijn autootjes. Hij was overal erg blij mee en natuurlijk moest er direct gespeeld worden.
We aten 'Thomas' taart en hadden voor het avondeten een klein buffetje gemaakt. Het was in ieder geval een geslaagde dag.

 

Maandag was hij echt jarig. Omdat we dinsdag met het hele gezin naar Duitsland zouden vertrekken hebben we in de ochtend de koffers maar weer gepakt. Het lastige is dat we met het weer nog tussen de zomer en winterkleding zitten. Vooral voor de kinderen moesten we veel meenemen en dan heb ik het niet alleen over kleding! Speelgoed, boekjes, kinderstoel, campingbedje (1 was al in Heidelberg), een dik matrasje, een dunner reismatrasje, de Bugaboo, laptop, tas met potjes, melkpoeder en andere etenswaren. Eigenlijk te veel! De auto zat dan ook prop vol, er kon geen luier meer bij zo vol zat die.

 

De middag van Tycho's verjaardag kregen we nog bezoek van Leila, Erik en neefje Alan. Ze konden niet komen op zondag dus kwamen ze maandag. Het is altijd weer leuk om klein grut te zien. Alan is weer zo anders dan Mirte. Hij is 12 dagen jongen, maar kruipt al als een pro! En ook optrekken gaat al heel goed. Mirte is wat meer afwachtend wat dat betreft. Ze heeft al wel echt gekropen op handen en knieën (voor ene paar tellen op 5 september) maar meestal is de vloer te glad en gaat het dus sneller als ze gewoon voor zeehond speelt. Ze komt in ieder geval waar ze wezen wil, wat trouwens vooral de treintjes van Tycho is!
Toen Leila, Erik en Alan weer weg waren, zijn we met z'n viertjes naar oude oma gegaan. Ze zou eigenlijk naar ons toe komen, maar voelde zich niet helemaal op en top, dus gingen wij gezellig naar haar toe. Ze had ons niet verwacht en was heel blij om ons te zien. Zo hebben wij haar en heeft zei de kinderen in ieder geval nog even gezien voordat we naar Duitsland zouden gaan.

 

Dinsdag vertrokken we dus met een overvolle auto richting Duitsland. De eerste keer dat we die 500 km zouden rijden met de kinderen. Mirte viel al vrij snel in slaap, het was immers tijd voor een dutje. Tycho heeft zich prima vermaakt met naar buiten kijken (oo, grote kraan, grote bus, grote vrachtwagen, oo water, oo trein) en met het lezen van twee boekjes Thomas (Thomas de trein), en Sassa (van het Zandkasteel)  Toen hij uitgelezen was hebben we nog wat liedjes gezongen van de cd van muziekles in Princeton. Toen we op de helft waren zijn we gestopt om wat te gaan eten. Met kinderen moet je toch een iets langere pauze nemen, wat niet erg is als je er maar rekening mee houdt. Tycho heeft lekker gegeten en is toen gaan spelen in de speelhoek en Mirte heeft lekker van haar fruithap en fles genoten. Na ene pauze van ruim een uur, gingen we weer op weg. Mirte protesteerde even want tja weer die auto in vindt ze niet zo leuk! Gelukkig duurde het niet lang en viel ze snel toch in slaap. Tycho leek eerst nog klaarwakker, opgepept van het eten en spelen, maar ineens was het stil achterin en lag hij dus te slapen. Heerlijk rustig als ze beide in diepe rust zijn hoor. De rit ging redelijk voorspoedig. We hebben alleen twee keer een kleine omleiding genomen omdat de navigatie een file aangaf op de route. We wilde eigenlijk niet stil staan omdat de kinderen nog wakker waren dus dan maar een omweg, maar zo konden we tenminste wel rijden. Toen we nog iets van een half uur te gaan hadden, de kinderen waren intussen wakker, hebben we tegen Tycho gezegd dat we er bijna waren. Hij begon toen heel lief tegen Mirte te zeggen: 'Mirte thuis' elke keer opnieuw, alsof hij wilde zeggen tegen haar dat we bijna thuis waren. Mirte zat dan weer te lachen naar Tycho, zo van van ik begrijp je wel!
Maar goed, we zitten nu dus in Heidelberg, bovenop de berg (vooruit heuvel). We zitten weer in het gastenhuis waar Glenn en ik twee weken geleden ook zaten. Alleen hebben we nu een klein appartement bestaande uit een ruime hal, een keuken, badkamer, slaapkamer en woonkamer. Tycho's bed staat in de keuken wat mooi past en Mirte's bed staat in onze slaapkamer. Zo kunnen wij gewoon in de woonkamer als beide kinderen slapen.

 

12 september

 

Tja een dag verder, Tycho werd wakker dus dan is het gedaan met de laptop.
Ok, we zitten dus boven op de berg. Het is een beetje schipperen met wa we gaan doen overdag. Tycho en Mirte hebben namelijk een schema wat niet altijd overeenkomt. Mirte slaapt twee keer op een dag en Tycho een keer en regelmatig komt het voor dat ze elkaar afwisselen. Het is vooral voor Tycho erg saai om de hele tijd binnen te zitten, dus als het schema van de dag het toelaat gaan we er wel op uit. De woonkamer is in ieder geval een speelparadijs! Zijn speelmat ligt er en ook zijn treinenbaan, tussendoor nog speelgoed van Mirte en dan hebben we ook nog de dvdspeler die aan het eind van de middag aan mag.

 

Met de kinderen gaat het verder ook prima trouwens. Tycho praat lekker, meestal goed verstaanbaar, maar soms ook een woord die niet te begrijpen is. Sinds een kleine week kan hij ook zijn neus snuiten, eindelijk zijn we dan van die drakula-neuzen af! Hij zegt zijn eigen naam op z'n Amerikaans! In plaats van Tycho uit te spreken als Tygo zegt hij Tieko! Waarschijnlijk is de g-klank gewoon nog erg moeilijk. Ook Mirte spreekt hij uit als Mitte. Hij kan al tot 6 tellen, 1, 2, 6! Ok, hij slaat een paar getallen over, who cares. We zijn ook bezig met kleuren herkennen, dat lijkt vooral nog op gokken, soms gaat het goed maar meestal gokt hij toch echt verkeerd. Het begint in ieder geval een aardige wijsneus te worden.

 

Mirte begint wat meer te babbelen, absoluut onverstaanbaar dat wel. Vanuit het zitten gaat ze liggen, beide kanten op draaien en sinds kort ook weer terug zitten. Kruipen gaat redelijk. Vorige week heeft ze echt voor het eerst op handen en knieën gekropen, ok het waren maar een paar tellen, maar het begin is er. De vloer is nog een beetje te glad voor haar, en tja dan glijd je uit. En als ik zo gemeen ben om een jurkje aan te trekken dan lukt het natuurlijk helemaal niet! Maar het begin is er in ieder geval en met tijgeren komt ze ook een heel eind. Als ze echt iets op het oog heeft wat ze wil hebben dan is ze er zo. Eten doet ze ook prima, pap, boterham, fruit, liga, warme hap, toetje, alles gaat er in. Alleen bananen daar moeten we nog wat voorzichtig mee blijven. Het gaat in ieder geval allemaal prima, ze is vrolijk, slaapt en vindt haar broer reuze boeiend.

 

Tja en hoe staat het met het huis. Omdat ik niet op internet kan, kan ik ook even niet nalezen wat ik al geschreven had, dus vergeef me als ik dingen dubbel vertel.
We hadden een bod gedaan met het idee dat we nog minstens moesten dubbelen met het gevraagde bedrag. Dit bleek een pessimistische gedachte, want de makelaar kwam al snel terug met een bedrag wat dicht bij ons bedrag lag. De makelaar, die blijkbaar ook wil dat het huis verkocht wordt, wist drie van de vier eigenaren te overtuigen van het bedrag alleen een was nog niet echt happy. Op een gegeven moment kregen we een mail van de makelaar en daarin stond onder andere 'succes met de hypotheekonderhandelingen' . Blijkbaar had die laatste eigenaar toch ook ingestemd dus Glenn is afspraken gaan maken met banken. We zijn nu druk bezig met een hypotheek te regelen, we kunnen een hypotheek krijgen dat is geen probleem, maar willen natuurlijk een gunstige deal, dus zijn we een beetje aan het shoppen. Vorige week kregen we weer een mail en daarin stond dat de afspraak bij de notaris voor de 23e staat gepland, of wij dat goedvonden! Nou JA natuurlijk, hoe sneller hoe beter! Nu is het systeem in Duitsland wel anders dan in NL. Als je in NL naar de notaris gaat dan is dat ook direct de overdracht en krijg je de sleutel. In Duitsland zit er tussen de notaris en overdracht minstens 6 weken. Dit omdat alles eerst in het kadaster vastgelegd moet worden. Maar omdat je hier geen voorlopig koopcontract hebt en een mondeling overleg niet bindend is, is die datum wel erg belangrijk. Als beide partijen dan tekenen dan kan niemand er meer onderuit! Dus nog een kleine twee weken en dan is het rond. Tot die tijd plaats ik nog geen foto's oid, dat doe ik zodra we het huis officieel gaan krijgen. Maar het ziet er dus goed uit, al zullen we pas op z'n vroegst begin november in het huis kunnen.

 

Tot die tijd zitten we dus in het gasthuis bij Glenn zijn werk, het is krap, maar gelukkig tijdelijk. Straks hebben we genoeg ruimte en hebben Mirte en Tycho weer een eigen kamer en nog een paar kamers extra :)

een paar uur oud

 

4 maanden

 

10 maanden

 

1 jaar

 

18 maanden

 

2 jaar!